Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανακοινώσεις εργαζομένων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανακοινώσεις εργαζομένων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

4.4.16

Και εκεί που μας χρωστάγανε...


Το θαύμα έγινε! Από την απόλυτη φτωχοποίηση,... ανοίγει κατάστημα στη Μύκονο το ζεύγος Λυμπέρη (το χούι πεθαίνει τελευταίο!). Σύμφωνα με την εφημερίδα Πρώτο Θέμα, το κατάστημα, που θα πουλάει "δημιουργίες της κ. Έλενας Μακρή-Λυμπέρη", κόστισε 100.000 ευρώ ''αέρα'' συν 6.000 ευρώ ενοίκιο το μήνα!

Είναι τουλάχιστον σκάνδαλο αυτή η επιχειρηματική κίνηση, αν και υπάρχει βέβαια ο νόμος που προστατεύει όλους τους "πτωχευμένους" επιχειρηματίες, που με μια απόφαση πτώχευσης κλείνουν τις εταιρείες τους και κρατούν τα "αποθέματα" που έχουν συσσωρεύσει από τη δουλειά των εργαζομένων τους, τους οποίους αφήνουν στο δρόμο απλήρωτους (στην περίπτωσή μας με 4,5 μήνες απλήρωτα δεδουλευμένα) και χωρίς αποζημίωση. Και επειδή αυτοί οι "καπεταναίοι" φροντίζουν να μην έχουν κανένα περιουσιακό στοιχείο στο όνομά τους, αδιαφορούν και για τα τεράστια χρέη που αφήνουν στα ασφαλιστικά μας ταμεία, το δημόσιο, τους προμηθευτές και τους εξωτερικούς συνεργάτες.

Δεν θα είχαμε κανένα θέμα με τον επιχειρηματικό οίστρο τους, αν είχαν φροντίσει να φερθούν ως όφειλαν στους εργαζομένους τους.

Ευχόμαστε οι υπάλληλοι του νέου καταστήματος στη Μύκονο να μη γευτούν και αυτοί το "αρχοντιλίκι" του ζεύγους Λυμπέρη.



Επιτροπή πρώην εργαζομένων Εκδόσεων Λυμπέρη

ΥΓ. Υπάρχουμε ακόμα και συνεχίζουμε τον αγώνα για τη δικαίωσή μας!

24.3.16

Η ανακοίνωση των εργαζομένων του "Επενδυτή"

Δικαίωση, με δικαστική απόφαση-σταθμό για όλους τους εργαζόμενους: Νόμιμη η επίσχεση, υπόχρεοι έναντι των εργαζομένων όχι μόνο η εταιρεία DBAS, αλλά και τα φυσικά πρόσωπα που τη διοικούσαν (οικογένειες Σκαναβή και Μπενέκου) με την προσωπική τους περιουσία!

Με μια σπάνια στα δικαστικά χρονικά απόφαση, η οποία έχει εμβληματική σημασία για όλους τους εργαζόμενους που πέφτουν θύματα εργοδοτών κρυμμένων πίσω από την εταιρική «ασυλία» τους ως φυσικά πρόσωπα, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών δικαίωσε πανηγυρικά εμάς, τους απλήρωτους εργαζόμενους του «Επενδυτή», που βρισκόμαστε σε επίσχεση από τον Ιανουάριο του 2014.

Το δικαστήριο, με την υπ’ αριθμόν 664/2016 απόφασή του, έκανε δεκτή στο σύνολό της την αγωγή που ασκήσαμε 42 εν επισχέσει εργαζόμενοι του «Επενδυτή» (δημοσιογράφοι και τεχνικοί), με την υποστήριξη των δικηγόρων των συνδικαλιστικών μας ενώσεων (Απόστολος Τσαλαπάτης- ΕΣΗΕΑ και Γιάννης Σκορδιαλός- ΕΣΠΗΤ), με την οποία διεκδικούσαμε μισθούς υπερημερίας που αντιστοιχούν στην περίοδο της επίσχεσης, μέχρι και την κατάθεση της αγωγής. Σημειώνεται ότι οι εργαζόμενοι του «Επενδυτή» έχουμε ήδη δικαιωθεί δικαστικά και για τα δεδουλευμένα 5-8 μηνών που μας οφείλει η εταιρεία DBAS (των Σκαναβή – Μπενέκου), μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2013.

Συγκεκριμένα, με την απόφασή του, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθήνας:

Αναγνωρίζει την υποχρέωση όλων των εναγομένων, δηλαδή τόσο της DBAS, όσο και των φυσικών προσώπων που τη διοικούσαν (δηλαδή των Ευαγγελίας Κοπάτου, συζύγου του Δ. Μπενέκου, Αλέξη Σκαναβή και Ελισάβετ Χατζηνικολή, συζύγου Σκαναβή), «ευθυνομένων εις ολόκληρον», να καταβάλουν τους μισθούς υπερημερίας στους εργαζόμενους.

Αναγνωρίζει ως απολύτως νόμιμη την επίσχεση εργασίας που άσκησαν οι εργαζόμενοι του «Επενδυτή», και απορρίπτει την ένσταση καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος επίσχεσης που είχε καταθέσει η πλευρά της εργοδοσίας. Η απόφαση του δικαστηρίου αναφέρει χαρακτηριστικά ότι οι εργαζόμενοι «πριν ασκήσουν το δικαίωμα επίσχεσης εξάντλησαν τα όρια υπομονής τους».

Απορρίπτει ως «αβάσιμους τους ισχυρισμούς της εργοδοσίας περί λύσης της σχέσης εργασίας με οικειοθελή αποχώρηση των εργαζομένων», καθιστώντας έτσι ανυπόστατα, ψευδή και επί της ουσίας πλαστογραφημένα τα έγγραφα οικειοθελούς αποχώρησης που κατέθεσε η εργοδοσία έξι μήνες μετά την έναρξη της επίσχεσης στον ΟΑΕΔ και στα ασφαλιστικά μας ταμεία (Ιούλιο 2014). Γεγονός που επιτρέπει τόσο στην αρμόδια κρατική αρχή όσο και στα Ταμεία μας να προβούν σε περαιτέρω νομικά μέτρα για τις παράνομες ενέργειες της εργοδοσίας.

Κάνει δεκτή την έκθεση πραγματογνωμοσύνης που κατέθεσαν οι δικηγόροι των εργαζομένων, σύμφωνα με την οποία οι εταιρείες ΗΜΕΠΕΤ (που εκδίδει τον ημερήσιο «Ελεύθερο Τύπο»), SABD (που εκδίδει τον Τύπο της Κυριακής) και DBAS (που εξέδιδε τον «Επενδυτή» από τον Απρίλιο του 2012) «αποτελούν στην πραγματικότητα όμιλο επιχειρήσεων υπό κοινό μετοχικό έλεγχο και διοίκηση».

Το δικαστήριο αποδέχεται το βασικό εύρημα της πραγματογνωμοσύνης, ότι οι ιδιοκτήτες των εταιρειών επιβάρυναν την DBAS που εξέδιδε τον «Επενδυτή» με αγορά δεκαετούς ομολογιακού δανείου ύψους 1.900.000 που εξέδωσε η ΗΜΕΠΕΤ (ημερήσιος Ε.Τ.), ενώ ομολογίες 2,6 εκατ. φόρτωσαν στην τρίτη εταιρεία τους, τη SABD (Τύπος της Κυριακής). Μάλιστα, το δικαστήριο απορρίπτει τους ισχυρισμούς της εργοδοτικής πλευράς ότι τάχα το ομολογιακό δεν επιβάρυνε τη DBAS, επειδή όπως ισχυρίστηκαν εξοφλήθηκε ολοσχερώς πριν τη λήξη του σε τρεις δόσεις μεταξύ 26/9/2013 και 19/9/2014, με βάση παραστατικά που κατέθεσαν.

Το δικαστήριο, αντιλαμβανόμενο τις λογιστικές αλχημείες των εργοδοτών, λέει ευθέως ότι οι εργοδότες «δεν δίδουν καμιά απάντηση στο ερώτημα για ποιο λόγο, παρά την σχετικά άμεση εξόφληση και όχι σε βάθος δεκαετίας, όπως ήταν η πρόβλεψη κατά τη σύναψη του επιδίκου δεκαετούς διαρκείας ομολογιακού δανείου, δεν ικανοποιήθηκαν έστω και εν μέρει οι ήδη ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις των εναγόντων – εργαζομένων (...), ειδικά κατά την καταβολή ποσού ύψους 375.000 ευρώ την 26-9-2013, όπως οι ίδιοι εναγόμενοι ισχυρίζονται».

Απορρίπτει ως κατ’ ουσία αβάσιμο τον ισχυρισμό της εργοδοσίας ότι οι εργαζόμενοι έχουν ευθύνη για την αναστολή της κυκλοφορίας του Επενδυτή, από τον Δεκέμβριο του 2013, δήθεν λόγω της απεργιακής τους κινητοποίησης για καταβολή δεδουλευμένων 5-8 μηνών.

Το δικαστήριο έκανε δεκτά τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισαν οι δικηγόροι των εργαζομένων, μεταξύ άλλων ηλεκτρονική αλληλογραφία, δημόσιες δηλώσεις και επιστολές στον τύπο των Μπενέκου- Σκαναβή, από τα οποία αποκαλύπτεται η – πασίγνωστη στους εργαζόμενους- πολύμηνη διαμάχη των δύο μετόχων η οποία οδήγησε στην αναστολή της έκδοσης και στην πλήρη αδρανοποίηση της εταιρείας.

Απορρίπτει «πρωτίστως ως απαράδεκτο» το αίτημα της εργοδοτικής πλευράς να υποχρεωθούν οι εργαζόμενοι να προσκομίσουν τα εκκαθαριστικά της εφορίας για το έτος 2014, για να αποδειχθεί αν κάποιοι από τους εργαζομένους είχαν εισοδήματα από άλλη εργασία! Το δικαστήριο απορρίπτει αυτού του είδους τους πονηρούς συμψηφισμούς και υποχρεώνει τόσο την DBAS, όσο και τα φυσικά πρόσωπα που ασκούσαν τη διοίκησή της (Σκαναβής και σύζυγοι Σκαναβή και Μπενέκου), που «ευθύνονται εις ολόκληρον, έκαστος εξ αυτών», να καταβάλουν τους μισθούς υπερημερίας (της επίσχεσης) για το διάστημα Ιανουαρίου- Σεπτεμβρίου 2014.

Αξιοσημείωτο είναι, επίσης, ότι το δικαστήριο απορρίπτει και τον ισχυρισμό μιας από τους εναγόμενους (σύζυγος Σκαναβή) περί έλλειψης παθητικής νομιμοποίησής της βάσει του ν. 3016/2002, τονίζοντας ότι ο σχετικός νόμος αφορά μόνο εισηγμένες στο ΧΑ ανώνυμες εταιρείες.

Τέλος, το δικαστήριο κηρύσσει την απόφαση προσωρινά εκτελεστή ως προς την εταιρεία DBAS, πράγμα που έχει ζωτική σημασία και για την ασφαλιστική κάλυψη των εργαζομένων για την περίοδο της επίσχεσης.

Τα πρακτικά οφέλη της απόφασης αυτής, που είναι το πρώτο αποφασιστικό βήμα για πλήρη δικαίωση, είναι προφανή. Όταν τελεσιδικήσει- και θα εξαντλήσουμε κάθε μέσο για να διασφαλιστεί αυτό-, οι εργοδότες και οι αχυράνθρωποί τους θα κληθούν να πληρώσουν ακόμη και με την προσωπική τους περιουσία, και δεν θα μπορούν να κρυφτούν πίσω από το «κουφάρι» της DBAS, την οποία φρόντισαν να απογυμνώσουν από κάθε περιουσιακή αξία.

Κι όταν μιλάμε για προσωπική περιουσία, εννοούμε κάθε κινητό ή ακίνητο περιουσιακό στοιχείο, περιλαμβανομένων των μετοχών τους στις άλλες εταιρείες. Φυσικά, με ανάλογο τρόπο θα διεκδικήσουμε και τις οφειλές για τον υπόλοιπο χρόνο της επίσχεσης μέχρι σήμερα, καθώς και τις αποζημιώσεις μας.

Θεωρήσαμε υποχρέωσή μας να αναφερθούμε διεξοδικά στο περιεχόμενο της δικαστικής απόφασης, που είναι αποτέλεσμα της επίμονης διεκδίκησης των αυτονόητων με τις απεργίες, με την επίσχεση και με όλες τις νομικές ενέργειες, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν με τη συνεχή στήριξη των συνδικαλιστικών μας ενώσεων και με την εις βάθος δουλειά των δικηγόρων τους, Απ. Τσαλαπάτη και Γ. Σκορδιαλού.

Είναι μια απόφαση σημαντική για όλο τον κλάδο των ΜΜΕ, όπου η απλήρωτη εργασία και η προκλητική ασυλία των εργοδοτών έχει γίνει θλιβερός κανόνας. Είναι, επίσης, σημαντική για όλη τη μισθωτή εργασία και τα συνδικάτα της, που εδώ και πέντε χρόνια αντιμετωπίζουν γενικευμένη «στάση πληρωμών» από τους εργοδότες.

Θεωρούμε χρήσιμο και αναγκαίο οι συνδικαλιστικές ενώσεις να μελετήσουν, να διαδώσουν και να αξιοποιήσουν αυτή την απόφαση με κάθε πρόσφορο μέσο. Θεωρούμε εξίσου αναγκαίο να την μελετήσουν και αξιοποιήσουν και οι αρμόδιες κρατικές αρχές. Γιατί η απόφαση αποδεικνύει ότι ο απεγκλωβισμός του εργατικού δικαίου από την κατάσταση εμφράγματος που επικρατεί στη Δικαιοσύνη, με τους εργαζόμενους να περιμένουν δεκαετία και πλέον μέχρι να τελεσιδικήσουν οι διεκδικήσεις τους και τους εργοδότες να επιπλέουν στο τέλμα της ιδιότυπης αρνησιδικίας, αποτελεί όρο ώστε να πάψει η εργατική δικαιοσύνη να γίνεται αθέλητα «χορηγός» της ζούγκλας που έχουν διαμορφώσει στην αγορά εργασίας η κρίση και η μεθοδευμένη απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων.

Οι εν επισχέσει εργαζόμενοι του «Επενδυτή»


Υ.Γ. Το πλήρες κείμενο της απόφασης θα είναι στη διάθεση όποιου ενδιαφέρεται τις προσεχείς μέρες.


από ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

24.2.15

Eργαζόμενοι/Aπολυμένοι στα Metropolis: Από την πτώχευση της εταιρείας Metropolis μέχρι τη Eurovision - ένας επιχειρηματικός δρόμος


Μετά από 30 ολόκληρα χρόνια λειτουργίας, τα καταστήματα Metropolis έσβησαν και τυπικά από το χάρτη με το λουκέτο που μπήκε στο τελευταίο κατάστημα κουφάρι που λειτουργούσε στην οδό Σταδίου. Την ίδια ώρα που η εταιρεία επιδιώκει και τυπικά την πτώχευση, την ίδια στιγμή που ο… πτωχός επιχειρηματίας Ανδρέας Κουρής ετοιμάζεται να ξαναγεμίσει τα ταμεία του από τη διοργάνωση της Eurovision που του ξαναχαρίζει η ΝΕΡΙΤ και καθώς ο ίδιος περνά το χρόνο του κάνοντας καταδύσεις και διασκεδάζοντας σε μυστικά πάρτι όπου οι εργαζόμενοι είναι ντυμένοι σκλάβοι!

Μέσα σε 4 χρόνια από τότε που εξαγόρασε την άλλοτε κραταιά αλυσίδα καταστημάτων Metropolis, ο Ανδρέας Κουρής έκανε το ακατόρθωτο βάζοντας λουκέτο σε 13 καταστήματα που απασχολούσαν 220 εργαζόμενους. Σε όλο αυτό το διάστημα κατάφερε να συσσωρεύσει τεράστια χρέη προς όλες τις κατευθύνσεις και προς εμάς τους απολυμένους.

Έχοντας… οικογενειακή επιχειρηματική εμπειρία από την ευνοϊκή νομοθεσία για την πτώχευση επιχειρήσεων ως μεθόδου για την διά παντός αποφυγή αποπληρωμής των οφειλών των επιχειρήσεων που χρωστούν σε πιστωτές και προμηθευτές, έκανε αίτηση ένταξης στο περιβόητο «άρθρο 99» του πτωχευτικού κώδικα τον Απρίλιο του 2011, ενώ είχε προλάβει να μεταβιβάσει το σήμα της Metropolis στο MAD Κύπρου. Έτσι, έμεινε υπό την ομπρέλα προστασίας του «άρθρου 99», επί 2 ολόκληρα χρόνια μη έχοντας σχέδιο εξυγίανσης όπως απαιτεί η σχετική νομοθεσία, αλλά εξασφαλίζοντας παράλληλα προστασία από τους πιστωτές κάτι που, άλλωστε, ήταν το μόνο που τον ενδιέφερε. Και παρόλο που τον Οκτώβρη του 2013 ο αρμόδιος διαμεσολαβητής έβγαλε αρνητική γνωμάτευση για την εισαγωγή της εταιρείας στο άρθρο 99, καθώς το χρέος της εταιρείας (υποχρεώσεις προς τρίτους) ήταν 22,4 εκ. ευρώ και οι ζημιές 4,9 εκ. ευρώ. (Και εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι περισσότερα οικονομικά στοιχεία της εταιρείας δεν υπάρχουν καθότι δεν έχει δημοσιεύσει ισολογισμούς για τις 2 τελευταίες διαχειριστικές περιόδους 2012 και 2013).

Και, παρόλο που ο αρμόδιος μεσολαβητής είχε καταθέσει αρνητική γνωμοδότηση και το πέρας της συνδιαλλαγής για την ένταξη της εταιρείας στο «άρθρο 99», ο Ανδρέας Κουρής, φοβούμενος την υπέρ των απολυμένων
δικαστική απόφαση που τους δίνει τη δυνατότητα κατάσχεσης προσωπικών περιουσιακών του στοιχείων, προχώρησε με δόλο στην αλλαγή της σύνθεσης του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας Metropolis από το οποίο ο ίδιος αποσύρθηκε.

Το λουκέτο στο τελευταίο κατάστημα στην εμπορικά νεκρή οδό Σταδίου πριν από περίπου 15 μέρες μόνο τυχαίο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, αφού αύριο Τετάρτη 25/2 εκδικάζεται στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών αίτηση περί κήρυξης σε πτώχευση της εταιρείας Metropolis από εταιρεία προμηθευτή-πιστωτή που κατατέθηκε στις 17/12/2014.



Από την πτώχευση στη Eurovision!

Εντούτοις, αδιαφορώντας για την τήρηση των προσχημάτων, με τη βεβαιότητα της προστασίας που χρήζει όλα αυτά τα χρόνια από υψηλά ιστάμενους παράγοντες της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας και χωρίς την παραμικρή τσίπα ο επιχειρηματίας Ανδρέας Κουρής θα βρεθεί την αμέσως επόμενη μέρα από τη μια αίθουσα στην άλλη. Και, συγκεκριμένα, από τη δικαστική αίθουσα της Ευελπίδων που θα βρεθεί (δια των εκπροσώπων του) για να πτωχεύσει τα Metropolis την Τετάρτη 25/2 και θα βγει με τον τίτλο του «πτωχού οφειλέτη» (όπως ορίζει ο Πτωχευτικός Κώδικας) θα βρεθεί την επομένη (26/2) στο Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής ως μεγαλοεπιχειρηματίας επενδυτής στην εκδήλωση για την ελληνική συμμετοχή στη EUROVISION 2015 που θα πραγματοποιηθεί στις 4 Μαρτίου. Τόσο απλά και με τόση ξεδιαντροπιά, περιπαίζοντας τις δικαστικές και τις πολιτικές αρχές σε μια μικρή χώρα που, κατά τα λοιπά, όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας.

Αλλά για ποια ξεδιαντροπιά ακριβώς μιλάμε; Τα πρόσφατα γεγονότα σε ότι αφορά τη χλιδάτη ζωή του επιχειρηματία Ανδρέα Κουρή αποδεικνύουν ότι στην πραγματικότητα μιλάμε για την ξεδιαντροπιά των αφεντικών. Για τους εργοδότες που μπορούν να χρωστούν επί χρόνια στους εργαζόμενους πάνω στον ιδρώτα των οποίων έστησαν επιχειρήσεις και τις αφαίμαξαν, προκειμένου να σπαταλούν αυτό τον βρώμικο πλούτο που κατέχουν συνεχίζοντας ατάραχοι την προκλητική ζωή τους.
Γιατί, ο επιχειρηματίας Ανδρέας Κουρής μπορεί να χρωστά σε εμάς τους απολυμένους/ες των καταστημάτων Metropolis περισσότερα από 600 χιλιάδες ευρώ (με ότι σημαίνει αυτό για τη ζωή μας), αλλά, παράλληλα, εκείνος μπορεί να συνεχίζει ατάραχος το πανάκριβο σπορ των οργανωμένων καταδύσεων σχεδόν μια φορά κάθε εβδομάδα και να αγοράζει ακόμη και καταδυτικό ρολογάκι (μόλις 510 ευρώ) που να
μεταδίδει χωρίς κανέναν ενδοιασμό (για ποιο λόγο άλλωστε;) τις καταδυτικές του επιδόσεις στο Διαδίκτυο.

Κι επειδή καλοπέραση χωρίς διασκέδαση δεν υφίσταται, μπορεί να συμμετέχει και σε
μυστικά πάρτι με άφθονη σαμπάνια όπου οι σερβιτόροι είναι ντυμένοι σκλάβοι και με την παρουσία γυμνών χορευτριών εισαγόμενων από το εξωτερικό. Όπως αυτό που διοργάνωσε ο αφανής συνεταίρος του στο MAD, ο γιός της Μαριάννας Λάτση, Πάρης Κασιδόκωστας.

Απέναντι στην εργοδοτική ασυδοσία και την ακολασία των αφεντικών και των πραιτόρων τους δεν θα γίνουμε σκλάβοι, ούτε γυμνές χορεύτριες. Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε με ψηλά το κεφάλι και μέχρι την πλήρη δικαίωσή μας.


Συνέλευση Απολυμένων από τα καταστήματα Metropolis




από Eργαζόμενοι/Aπολυμένοι στα Metropolis

13.10.14

Ανακοίνωση πρώην εργαζομένων της εταιρείας ΙΜΑΚΟ

"Πόσο ακόμα...
Και ενώ οι πρώην εργαζόμενοι της εταιρείας του κ.Κωστοπουλου καταφέραμε στις αρχές Αυγούστου να ανακαλέσουμε την εικονική προσωπική πτωχευση του κ. Κωστοπουλου στον Πειραιά, ο σύνδικος της πτώχευσης αποφάσισε να συνεχίσει τα δικαστήρια στον Πειραιά προκειμένου να αναβιώσει την πτωχευση του!!
Την Πέμπτη 9/10 συζητήθηκε ενώπιον του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Εφετείου Πειραια η αίτηση του ΠΡΩΗΝ σύνδικου του κ. Κωστοπουλου με την οποία λίγο πολυ ζητούσε να συνεχίσει ο κ Κωστοπουλος να εχει προστασία απο όλους αυτούς στους οποίους χρωστάει και δεν αποζημιώνει μεχρι να βγει απόφαση επι της έφεσης που εχει καταθέσει... περίπου για ένα χρόνο ακομη!!! Οι..
επιληφθεντες δικαστές ΑΠΕΡΡΙΨΑΝ το αίτημα του οι εργαζόμενοι μπορούμε επιτέλους μετά απο δυο χρόνια να συνεχίσουμε τις εκκρεμείς δίκες μας κατα του κ. Κωστόπουλου.
Στις 27 Οκτωβρίου εκδικάζονται 7 ακομη μηνύσεις κατα του πρώην εργοδότη μας αφού επιλέγει να το παίζει πτωχος και να μη μας πληρώνει αυτά που μας χρωστάει ενώ στις 30 Οκτωβρίου εκδικάζεται και η αγωγή κάποιων εργαζομένων και κατα του ίδιου για οφειλόμενες αποδοχές και αποζημιώσεις!!! Στις 28 Ιανουαρίου 2015 ζητάμε απο την ελληνική δικαιοσύνη να διαπιστώσει πως ο κ. Κωστόπουλος με αποφάσεις του εξαφάνισε απο τη περιουσία της ΙΜΑΚΟ τους ραδιοφωνικούς σταθμούς NITRO και SFERA.
Άραγε τι ακομη θα κάνει ο πρώην εργοδότης μας για να αποφύγει τις ευθύνες και τα χρέη του;
Να επισημάνουμε ότι στις 9 Οκτωβρίου για πρώτη φορά εκπροσωπήθηκε απο δικηγόρο στα δικαστήρια του Πειραια όπου μαζί με τον δικηγόρο του κτηματομεσίτη που τον πτωχευσε και τον συνδικο πάλεψε να ξαναγίνει πτωχος...αλλά δεν τα κατάφερε. Θα ξαναπροσπαθησει στις 6 Νοεμβρίου που δικάζεται και πάλι η κυρία αιτηση του...
Η δική μας θέση δεν αλλάζει. Θα διεκδικούμε αυτά που μας οφείλει μεχρι τέλους..."



από zoornalistas

11.5.14

Νέα λογοκρισία του Α. Κουρή στο διαδίκτυο

Από τους απολυμένους των καταστημάτων Metropolis λάβαμε και δημοσιεύουμε:

Με όπλο τη φασίζουσα μέθοδο της ωμής λογοκρισίας, ο πρώην εργοδότης μας και ιδιοκτήτης του ομίλου MAD, Ανδρέας Κουρής, κατέβασε από το youtube δυο βίντεο στα οποία καταγραφόταν η διαδήλωση των απολυμένων των καταστημάτων Metropolis έξω από τον ελληνικό τελικό της Eurovision στις 11 Μαρτίου, καθώς και ένα που συνόψιζε τις κινητοποιήσεις μας. 
Έτσι, η επιχείρηση φίμωσης του αγώνα μας από τον Ανδρέα Κουρή σε ένα δημοφιλές κομμάτι του Διαδικτύου, με το κατέβασμα σχεδόν όλων των βίντεο που αποτυπώνουν τις κινητοποιήσεις μας, συνεχίζεται αδιάλειπτα για περισσότερο από ένα χρόνο. Αυτή η συστηματική απόπειρα της εξαφάνισής μας πραγματοποιείται από υψηλόβαθμα στελέχη του MAD, που, αξιοποιούν το έωλο καθεστώς περί πνευματικών δικαιωμάτων που διέπει το youtube και, κατά πως δείχνουν τα γεγονότα, μέσω κάποιων ισχυρών διασυνδέσεων που έχουν. Έτσι, την ώρα που ο Ανδρέας Κουρής δεν αναγνωρίζει κανένα νόμιμο δικαίωμα των απολυμένων (δεδουλευμένα έως και 5 μηνών και αποζημιώσεις απολύσεων), οι άξιοι συνεργάτες του κάνουν αναφορές στο youtube επικαλούμενοι πνευματικά δικαιώματα. Σα να έχουν, δηλαδή, πνευματικά δικαιώματα από τους αγώνες των εργαζόμενων που απέλυσε και που, εκ των πραγμάτων, κινητοποιούνται διαδηλώνοντας έξω από τα σόου που διοργανώνει.

διαβάστε περισσότερα εδώ


από Εργαζόμενοι/Απολυμένοι στα Metropolis

2.4.14

Εργαζόμενοι Metropolis: Αυτόπτες μάρτυρες της διαπλοκής ή όταν η «ανεξάρτητη Δικαιοσύνη» δεν ξέρει τίποτα για όλα αυτά





Έχουν περάσει μόλις είκοσι μέρες από τη δυναμική διαδήλωσή μας έξω από τη Eurovision, - -το τελευταίο σόου που διοργάνωσε το MAD του επιχειρηματία Ανδρέα Κουρή, έπειτα από απευθείας ανάθεση και υπό αδιαφανείς διαδικασίες από τη Δημόσια Τηλεόραση- και οι εξελίξεις έρχονται να επιβεβαιώσουν με προκλητικό τρόπο τις πρόσφατες καταγγελίες μας.

Έτσι, όπως έγινε γνωστό, το σύνολο του προγράμματος του ιστορικού κρατικού «Τρίτου Προγράμματος», το οποίο έχει ήδη βγει στον αέρα, ανατέθηκε σε ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «ΑΝΚ ΕΠΕ» με απευθείας ανάθεση, χωρίς διαγωνισμό. Σύμφωνα με απόφαση που υπέγραψε στις 7 Μαρτίου 2014 ο διευθύνων σύμβουλος της ΝΕΡΙΤ, Γιώργος Προκοπάκης, το κόστος της παράδοσης του Τρίτου Προγράμματος στην ιδιωτική εταιρεία, που ιδρύθηκε το 2003 και έχει δημοσιεύσει μια και μοναδική χρήση για το 2011(!), ανέρχεται στο ποσό των 84,5 χιλιάδων ευρώ το δίμηνο.

Μόλις δυο μέρες πριν να υπογραφεί η εκχώρηση του «Τρίτου» σε ιδιώτες (έναντι διόλου ευτελούς ποσού σε μια εταιρεία που υπήρχε σχεδόν μόνο στα χαρτιά) αναφέραμε σε δημόσια καταγγελία μας ως απολυμένοι/ες των καταστημάτων Metropolis: «(…) ο επιχειρηματίας Ανδρέας Κουρής αναλαμβάνει για δεύτερη συνεχόμενη φορά τη διοργάνωση του ελληνικού τελικού της Eurovision, μέσω του τηλεοπτικού καναλιού MAD, με απευθείας ανάθεση (χωρίς διαγωνισμό) από τη Δημόσια Τηλεόραση και υπό εντελώς αδιαφανείς διαδικασίες, ακόμη πιο σκανδαλώδεις από αυτές με τις οποίες του δόθηκε η περσινή διοργάνωση από το ΔΣ της ΕΡΤ, λίγο πριν η κυβέρνηση βάλει το λουκέτο που πέταξε στο δρόμο 2.500 εργαζόμενους». Και λίγο πιο κάτω επισημαίναμε: «(…) γίνεται πλέον ξεκάθαρο ότι το λουκέτο που μπήκε στην κερδοφόρα ΕΡΤ είχε ως επιπλέον στόχο την ανάθεση σε ιδιώτες επιχειρηματίες κερδοφόρων εκδηλώσεων που ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας μπορούσε να φέρει εις πέρας μια χαρά και από μόνος του».

Και, βέβαια, αναφερόμαστε σε «κερδοφόρες εκδηλώσεις» έχοντας υπόψη μας τη φετινή ανάθεση του κερδοφόρου σόου της Eurovision στον πρώην εργοδότη μας, τον υπόδικο για χρέη και προς το Δημόσιο Ανδρέα Κουρή, από τη ΝΕΡΙΤ μέσω της Δημόσιας Τηλεόρασης, ένα σκηνικό που είχε επαναληφθεί και πέρσι μέσω της ΕΡΤ. Για την οποία περσινή ανάθεση η ΕΡΤ, ένα και πλέον χρόνο μετά,
ακόμη ξεχρεώνει κι ας μην έχει γνωστοποιηθεί μέχρι σήμερα τι διάολο αντιστοιχούσε να βάλει από την τσέπη του γι’ αυτή τη «συνδιοργάνωση» το MAD του Ανδρέα Κουρή.

Το ανέκδοτο σε όλη αυτή την υπόθεση είναι ότι η είδηση για την απευθείας ανάθεση σε ιδιώτες της λειτουργίας του «Τρίτου» δημοσιεύθηκε και στο ασχολούμενο με τα μέσα ενημέρωσης site «Τυπολογίες» που αποτελεί ηλεκτρονική προέκταση της εφημερίδας «ΤΟ ΠΑΡΟΝ». Πρόκειται για εφημερίδα ιδιοκτησίας του Μάκη (Γεράσιμου) Κουρή, πατέρα του «δικού μας» Ανδρέα Κουρή που κατέχει τον όμιλο MAD (και μετέχει σε αυτόν, όπως και ολόκληρη η οικογένεια) και, μάλιστα, υπό τον καταγγελτικό τίτλο
«Σε ιδιωτική εταιρεία η λειτουργία του Τρίτου!».

Προφανώς, o εκδότης Μάκης Κουρής θεωρεί ότι η απευθείας ανάθεση της λειτουργίας του «Τρίτου» σε ιδιώτες είναι άλλου είδους υπόθεση από την απευθείας ανάθεση του σόου της Eurovision στο γιό του, λόγος για τον οποίο άλλωστε δεν έχει κάνει ποτέ καμιά αναφορά γι’ αυτή την υπόθεση στα μέσα ενημέρωσης που κατέχει, αλλά ούτε και σε αυτά που συμμετέχει. Αντιθέτως μάλιστα, επειδή τα οικογενειακά συμφέροντα προϋποθέτουν δυο μέτρα και (χίλια)δυο σταθμά, συνεργάτης του Μάκη Κουρή έδειξε πέρσι μέσα από τις σελίδες της εφημερίδας «ΤΟ ΠΑΡΟΝ» το πραγματικό πρόσωπο της «αντικειμενικής δημοσιογραφίας». Με ένα πόνημα που, αν και κατακεραύνωνε τη διοίκηση της ΕΡΤ για την κατάντια στην οποία είχε ρίξει τη δημόσια ραδιοτηλεόραση υπό τον τίτλο
«Ποιοι απαξιώνουν την ΕΡΤ;» της έδινε συγχαρητήρια για τη μόνη σωστή επιλογή της, που δεν ήταν άλλη από την ανάθεση της Eurovision στο MAD (!) αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Μοναδική εξαίρεση και έκπληξη ήταν η διοργάνωση της Eurovision από το MAD, που δείχνει ποια είναι η ΕΡΤ (Μπράβο στο MAD)».

Αλλά και σε μια ακόμη δημόσια καταγγελία μας
στις 21 Φεβρουαρίου αναφέραμε (πάντα για την ανάθεση της Eurovision στον Ανδρέα Κουρή): «(…) η ΝΕΡΙΤ είναι ο φορέας που έχει τη δυνατότητα να διαχειριστεί τα δικαιώματα για τη διοργάνωση της Eurovision για την Ελλάδα. Επειδή, όμως, η ΝΕΡΙΤ δεν έχει στελεχωθεί ακόμη, θα «νοικιάσει» τις τηλεοπτικές υπηρεσίες της ΔΤ, πληρώνοντας από τα δικά μας λεφτά (το γνωστό ανταποδοτικό τέλος) . Με τη σειρά της, η ΔΤ θα προχωρήσει στη συνδιοργάνωση της Eurovision με το μουσικό κανάλι MAD. Αν μη τι άλλο, αυτό το «τρενάκι» του «δώσε» ο ένας στον άλλο είναι φανερό ότι τελικό αποδέκτη τού «πάρε» έχει τον Ανδρέα Κουρή».

Εδώ, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι οι εξελίξεις μας ξεπέρασαν όταν γνωστοποιήθηκε ότι ο τηλεοπτικός σταθμός Alpha προχώρησε σε μια ειδική συμφωνία με το MAD, με την οποία θα έχει πρόσβαση στα παρασκήνια του διαγωνισμού της Eurovision στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και αποκλειστικά πλάνα από όλη την πορεία της ελληνικής αποστολής από τώρα έως τον Μάιο.

Ώστε, έτσι, λοιπόν! Το MAD του Ανδρέα Κουρή παίρνει τη Eurovision στα πλαίσια μιας άγνωστης συμφωνίας με τη Δημόσια Τηλεόραση και στη συνέχεια κάνει μια «ειδική συμφωνία» με τον Alpha με την οποία του παραχωρεί αποκλειστικά πλάνα, προφανώς διόλου αφιλοκερδώς. Με τον Alpha του επιχειρηματία Δημήτρη Κοντομηνά που είναι κατηγορούμενος στην υπόθεση των επισφαλών δανείων του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου από τις χορηγίες του οποίου έχει
ωφεληθεί και ο Ανδρέας Κουρής. Και εντελώς συμπωματικά, καθότι μέτοχος στο MAD TV με ποσοστό 7,02% τυγχάνει να είναι η κόρη του Δημήτρη Κοντομηνά, Μαρία.

Γίνεται φανερό, λοιπόν, ότι το Δημόσιο δεν έχει καμιά αναστολή να κάνει μπίζνες έμμεσα ή άμεσα με υπόδικους για χρέη προς αυτό και με κατηγορούμενους για απάτη, συνέργειας σε απιστία και νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Κι ότι οι κατέχοντες τα ηνία, που, κατά τα λοιπά διατυμπανίζουν την πάταξη της φοροδιαφυγής και την καταπολέμηση της διαφθοράς, θεωρούν ότι είναι καθόλα νόμιμο να ανοίγουν μπίζνες με ιδιώτες που μπορούν να χρωστούν ή να εξαπατούν, θεωρώντας τους φερέγγυους και δίνοντάς τους τη δυνατότητα να ξελασπώσουν. Με την οικονομική και πολιτική στήριξη που τους παρέχει ως σωσίβιο.

Και ενώ συμβαίνουν αυτά, ο Ανδρέας Κουρής, που «δεν έχει» να πληρώσει τους μισθούς και τις αποζημιώσεις που μας χρωστάει ετοιμάζεται για τη διοργάνωση ενός ακόμη πολυδάπανου, γκλαμουράτου σόου, του MADWALK, προκειμένου να… ξεφύγει από την ανέχεια. Γράφοντας εκεί που ξέρει ακόμη μια καταδικαστική απόφαση δικαστηρίου εις βάρος του (δύο χρόνια με τριετή αναστολή), έπειτα από καταγγελία δέκα συναδέλφων μας του καταστήματος της Θεσσαλονίκης στο ΣΕΠΕ για μη καταβολή δεδουλευμένων, επιδομάτων και αποζημιώσεων.

Κι όλα αυτά θα μπορούσαν να είναι για γέλια σε ότι αφορά τις εξαγγελίες των κυβερνώντων για την πάταξη της διαπλοκής, αλλά, δυστυχώς, και μόνο επειδή εγείρουν πολύ ανθρώπινο πόνο, από αυτόν που προκαλεί η ανελέητη εκμετάλλευση των εργαζομένων από τους εργοδότες με τη βούλα του Κράτους, είναι μόνο για κλάματα.

Ως απολυμένοι των καταστημάτων Metropolis, προσπαθούμε να απαλύνουμε τον πόνο και την καταστροφή που έχει επιφέρει στις ζωές μας το «δικαίωμα» του πρώην εργοδότη μας να κατακρατεί παράνομα τους μισθούς και τις αποζημιώσεις που μας οφείλει την ώρα που πλουτίζει επεκτείνοντας συνεχώς τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες. Και ο μόνος τρόπος για να το καταφέρουμε αυτό είναι να συνεχίσουμε τον αγώνα μας.


                                         Οι μόνοι αγώνες που χάνονται
                                          είναι αυτοί που δεν δίνονται



Bίντεο από τη διαδήλωση έξω από τον ελληνικό τελικό της Eurovision της ομάδας τεχνικών κινηματογράφου-τηλεόρασης ΔΙΑΚΟΠΤΕΣ (μπορείτε να δείτε το βίντεο εδώ).


από Εργαζόμενοι/Απολυμένοι στα Metropolis
  

1.4.14

Η θλιβερή «επέτειος» των επί ένα χρόνο απλήρωτων στην εφημερίδα ΚΕΡΔΟΣ


Η ανακοίνωση-κραυγή απόγνωσης των εργαζομένων της εφημερίδας ΚΕΡΔΟΣ και ο απίστευτος κυνισμός του εκδότη Θωμά Λιακουνάκου:

"Κάθε κέρδος είναι μια αδικία σε κάποιον" .Στην περίπτωση του "Κέρδους" η αδικία είναι μόνιμα σε βάρος των εργαζόμενων.
 
«Ευχή και κατάρα της μάνας μου: “Θωμά, μην αφήσεις ποτέ απλήρωτους τους εργαζόμενους σου”».

Mάρτιος 2012
 
«"Βάλτε πλάτη’" και μέχρι τα τέλη Ιουλίου θα έχουν εξοφληθεί όλα τα οφειλόμενα»
Νοέμβριος 2012


«Η αποπληρωμή των δεδουλευμένων σας θα έχει ολοκληρωθεί έως το τέλος του 2013»

Σεπτέμβριος 2013

«Από αυτήν την εταιρεία οι εργαζόμενοι δεν έχουν χάσει και δεν θα χάσουν ούτε ένα ευρώ»
Δεκέμβριος 2013


«Ακόμη και στη χειρότερη των περιπτώσεων, δεν θα χαθεί ούτε ένα σεντ από τις αποζημιώσεις»
Ιούλιος 2013



Οι υποσχέσεις θα μπορούσαν να αφορούν οποιαδήποτε επιχείρηση και να απευθύνονται στις εκατοντάδες χιλιάδες των εργαζομένων, που αναγκάζονται να παρέχουν τις υπηρεσίες τους, χωρίς το αυτονόητο αντίτιμο της εργασίας, το μισθό.

Οι συγκεκριμένες δεσμεύσεις τυχαίνει να αφορούν στους εργαζόμενους της ημερήσιας οικονομικής εφημερίδας «Κέρδος» και έχουν αναληφθεί, εδώ και μια τριετία, από τα πλέον υπεύθυνα χείλη, αυτά του βασικού μετόχου της, κ. Θωμά Λιακουνάκου.

Εν όψει μιας θλιβερής για εμάς επετείου, της συμπλήρωσης ενός έτους εργασίας χωρίς αμοιβή, οι απλήρωτοι εργαζόμενοι του «Κέρδους» επιχειρούμε να κάνουμε τη φωνή μας πιο δυνατή.

Έχοντας υποστεί μειώσεις μισθών, που σωρευτικά αγγίζουν το - 75%! ( έως -35% με μονομερή μείωση που κρίθηκε παράνομη στο Δικαστήριο και έως -40% με ατομικές συμβάσεις, έχοντας προσφύγει και δικαιωθεί τόσο από το ΣΕΠΕ όσο και από το υπουργείο Εργασίας, έχοντας απεργήσει επί 4,5 μήνες, το τελευταίο ένα έτος, ζητώντας την καταβολή μισθών από τον Απρίλιο 2013 και οφειλών από προηγούμενα έτη, απευθυνόμαστε δημόσια στο βασικό μέτοχο του Κέρδους και επικεφαλής του ομίλου Euromedica, ζητώντας του να τιμήσει τις υποσχέσεις, που ο ίδιος έχει αναλάβει και να μας απεγκλωβίσει από το καθεστώς ομηρίας και οικονομικής εξαθλίωσης, στο οποίο, με δική του ευθύνη, έχουμε βρεθεί.

Αφού έχουμε εξαντλήσει κάθε όριο επαγγελματικής ευσυνειδησίας και προσωπικού φιλότιμου, στεκόμενοι στην πράξη, επί μία τριετία, στο πλευρό της εφημερίδας, ζητάμε από τον κ. Λιακουνάκο να εγκαταλείψει την τακτική της αδιαφορίας και του κυνισμού, με την οποία μας αντιμετωπίζει, και να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων.

Θέλοντας να προστατέψουμε αυτό, που μετά από τις οικογένειές μας, μας στήριξε πιο πολύ, όλες αυτές τις δεκαετίας, το αναγνωστικό μας κοινό (συνδρομητές, φορείς, επιχειρηματική κοινότητα, υπουργεία), θα θέλαμε να το ενημερώσουμε ότι τόσο η ιστοσελίδα “kerdos.gr” όσο και μονοθεματικά φύλλα της εφημερίδας που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, αποτελούν προϊόν απεργοσπαστικών μηχανισμών και μαύρης εργασίας.


Τιμώντας ένα μαγαζί, που κάποιοι από εμάς γνωρίζουμε από δεκαετίες, έχοντας μεγαλώσει δημοσιογραφικά μαζί του, ένα μαγαζί στο οποίο, άλλος από ελπίδα, άλλος από φιλότιμο, άλλος από φόβο, αφιερώσαμε τις υπογραφές μας και τη δουλειά μας, ακόμη και απλήρωτοι, αξιώνουμε από το μέτοχο της εφημερίδας το αυτονόητο: την εξόφληση των δεδουλευμένων μας και την αποκατάσταση της αξιοπρέπειάς μας, την οποία ο ίδιος έχει πλήξει.


«Δεν υπάρχει αξιοπρέπεια και δεν υπάρχει πραγματική ζωή για κάποιον που δουλεύει δώδεκα ώρες την ημέρα χωρίς να ξέρει γιατί δουλεύει»: André Malraux


από Pressarismenos

14.3.14

Οι απολυμένοι των Metropolis ξαναπήγαν Eurovision

 
 
Όμιλος MAD, υπεράριθμα ΜΑΤ, έντονος παλμός και αλληλεγγύη στη διαδήλωση έξω από τη Eurovision  
 


Τον Δεκέμβριο του 2011 δηλώσαμε στον ιδιοκτήτη των Metropolis Ανδρέα Κουρή ότι στο δρόμο και στα δικαστήρια θα μας βρίσκει συνέχεια μπροστά του. Ανυποχώρητοι και αποφασισμένοι εξακολουθούμε να τηρούμε αυτήν την υπόσχεση διεκδικώντας τους μισθούς και τις αποζημιώσεις μας μέχρι και σήμερα. Έτσι, δυο χρόνια και πλέον μετά, την Τρίτη 11 Μαρτίου 2014, πιστοί στο ραντεβού μας πραγματοποιήσαμε μια ακόμη συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το σκυλομάγαζο που ο Ανδρέας Κουρής, ιδιοκτήτης του MAD TV διοργάνωσε για δεύτερη χρονιά τον ελληνικό τελικό της Eurovision. Μια διοργάνωση που παραχωρήθηκε και φέτος απευθείας και με αδιαφανείς διαδικασίες από την Δημόσιας Τηλεόρασης στον Ανδρέα Κουρή.
 
Οι συγκεντρωμένοι απολυμένοι των Metropolis με την στήριξη πρωτοβάθμιων σωματείων, συνελεύσεων γειτονιάς και συλλογικοτήτων παραμείναμε στο χώρο της φιέστας για περίπου δύο ώρες και παρά το τσουχτερό κρύο. Για ακόμα μια φορά, δυσανάλογα και υπερβολικά μεγάλος αριθμός αστυνομικών δυνάμεων των ΜΑΤ, ως προς τον χαρακτήρα της συγκέντρωσης διαμαρτυρίας, κλήθηκε να «προστατεύσει» τον Ανδρέα Κουρή, γεννώντας και πάλι την απορία ποιοι φυλάνε ποιόν και από ποιους. Διότι, καταντάει γελοίο, αντιφατικό και συνάμα εξοργιστικό να προστατεύεται ένας επώνυμος μεγαλοεπιχειρηματίας που παραβιάζει τον ακρογωνιαίο λίθο της μισθωτής εργασίας στον οποίο προβλέπεται ακόμη η… καταβολή δεδουλευμένων. 
 
Το βράδυ της Τρίτης βιώσαμε και πάλι την βαθιά ταξική διαφορά που υπάρχει μεταξύ δύο παράλληλων κόσμων. Μια διαφορά που είναι ξεκάθαρη κάθε φορά που συναντιούνται. Από τη μια ο γυαλιστερός κόσμος της show “MAD” biz με tους trendy καταναλωτές της προκάτ διασκέδασης, που αποφεύγουν να κοιτάξουν στα μάτια, τους απολυμένους διαδηλωτές και από την άλλη ο κόσμος των εργαζόμενων, των απλήρωτων, των ανέργων που διαδηλώνουν για τα δεδουλευμένα που τους οφείλονται. Ένας κόσμος αποκλεισμένος από τη δημοσιότητα και τα κυρίαρχα media, περικυκλωμένος από αστυνομικές δυνάμεις και επιτηρούμενος από άνδρες εταιρείας security, πίσω από κάγκελα που προστάτευαν την είσοδο θυμίζοντας οχυρωματικά έργα. 
 
-Διαβάστε περισσότερα και δείτε φωτογραφίες και video στο blog των απολυμένων καταστημάτων Metropolis εδώ
 

12.3.14

Συνεχίζουμε να διεκδικούμε το δίκιο μας!


Την Παρασκευή 14 Μαρτίου εκδικάζεται η αγωγή των πρώην εργαζόμενων των Εκδόσεων Λυμπέρη κατά της εταιρείας Alpha Editions. Η τελευταία είναι η εταιρεία στην οποία μεταβιβάστηκαν κατά τον πλέον αδιαφανή τρόπο και με διαδικασίες για τις οποίες πρόκειται να αποφανθεί η δικαιοσύνη, οι τέσσερις πιο εμπορικοί τίτλοι των Εκδόσεων Λυμπέρη (Hello, Εγώ Weekly, 7ΜΕΡΕΣ TV & Tηλεκοντρόλ).
Οι Εκδόσεις Λυμπέρη διέκοψαν τις εργασίες τους τον Νοέμβριο του 2012 με απόφαση του μεγαλομετόχου τους Αντώνη Λυμπέρη και στη συνέχεια κηρύχθηκαν σε πτώχευση, αφήνοντας έτσι στο δρόμο τη συντριπτική πλειοψηφία των 200 περίπου εργαζομένων χωρίς να υπολογίζουμε εξωτερικούς συνεργάτες, προμηθευτές κτλ.

Ο επιχειρηματίας, ο όμιλος του οποίου κατέχει την πλειοψηφία των μετοχών της Alpha Editions, είναι ο κύριος Δ. Κοντομηνάς (κουμπάρος του Α. Λυμπέρη και κατηγορούμενος για το τεράστιο σκάνδαλο του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου). Ενώ, πρόεδρος του ΔΣ της Alpha Editions και αυτός που προσέφερε στέγη για την έκδοση των 4 αυτών περιοδικών, είναι ο κύριος Θεοχάρης Φιλιππόπουλος (μέχρι πρότινος βασικός ανταγωνιστής του Α. Λυμπέρη!)

Τελευταία μαθαίνουμε από τις στήλες εφημερίδων μεγάλης κυκλοφορίας και δημοφιλών ιστοτόπων ότι ο Α. Λυμπέρης πρόκειται να πουλήσει τις δύο από τις τρεις (!) βίλες που διαθέτει στη Μύκονο, αντί του «ευτελούς» τιμήματος των 5 εκατομμυρίων ευρώ, και, επίσης, ότι διάγει πολυτελή βίο στη Βραζιλία και κάνει νέα επιχειρηματικά σχέδια.

Απέναντι σε ανθρώπους που, προφανώς, αντιμετωπίζουν ως μια ασήμαντη «παράπλευρη απώλεια» τις ζωές και τα χρήματα των εργαζομένων, εμείς οι (πρώην) εργαζόμενοι των Εκδόσεων Λυμπέρη δίνουμε εδώ και 16 μήνες έναν τίμιο και καθαρό αγώνα για τα αυτονόητα: τα λεφτά μας και την εργασιακή μας αξιοπρέπεια! Θα είμαστε και στο δικαστήριο και όπου αλλού χρειαστεί, μέχρι να δικαιωθούμε. Ζητάμε τη συμπαράσταση κάθε εργαζόμενου, κάθε συλλογικότητας ή σωματείου, και καθενός που κατανοεί ότι μια τέτοια κραυγαλέα περίπτωση εργοδοτικής αυθαιρεσίας δεν πρέπει να μείνει ατιμώρητη!


Οι (πρώην) εργαζόμενοι των Εκδόσεων Λυμπέρη

12/3/2014

11.3.14

Ο Αντώνης Λυμπέρης πουλάει βίλες


Οι (πρώην) εργαζόμενοί του

συνεχίζουν να διεκδικούν δεδουλευμένα και αποζημιώσεις


Δεκαέξι μήνες μετά την παύση εργασιών της εταιρείας -και οκτώ μήνες μετά την πτώχευσή της-, οι (πρώην) εργαζόμενοι των Εκδόσεων Λυμπέρη συνεχίζουμε να μην έχουμε εισπράξει ούτε ένα ευρώ από τα δεδουλευμένα και τις αποζημιώσεις που μας οφείλει ο (πρώην) εργοδότης μας Αντώνης Λυμπέρης, ύψους εκατομμυρίων ευρώ. Και ενώ συνεχίζουμε ενωμένοι τις προσπάθειες για δικαίωσή μας και απόδοση των οφειλόμενων προς εμάς, παρακολουθούμε, με δικαιολογημένη αγανάκτηση, από τις στήλες του Τύπου τα κάτωθι:

- Τη δικαστική δίωξη, με βαρύτατες κατηγορίες, του γνωστού μεγαλοεπιχειρηματία Δ. Κοντομηνά, σχετικά με την υπόθεση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Υπενθυμίζουμε ότι, κατά την κατάρρευση των Εκδόσεων Λυμπέρη τον Νοέμβριο του 2012, τα τέσσερα πιο εμπορικά περιοδικά της εταιρείας πέρασαν, με τουλάχιστον αδιαφανείς διαδικασίες, στην εταιρεία Alpha Editions, ιδιοκτησίας του ομίλου Κοντομηνά. Ο Δ. Κοντομηνάς τυγχάνει και κουμπάρος του (πρώην) εργοδότη μας, Αντώνη Λυμπέρη.

- Την πώληση των δύο εκ των τριών πολυτελέστατων οικιών του Αντώνη Λυμπέρη στη Μύκονο (εμβαδού 800 και 500 τ.μ. αντίστοιχα) έναντι του ποσού των 5 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα στον ημερήσιο Τύπο. Σύμφωνα με τα ίδια δημοσιεύματα, οι οικίες αυτές ανήκαν σε δύο ανώνυμες εταιρείες, με πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο αμφοτέρων μέχρι και τον Μάιο του 2013 τον Αντώνη Λυμπέρη. Και εδώ οφείλουμε να επισημάνουμε ότι, κατά τις αγωνιώδεις εκκλήσεις μας προς τον εργοδότη μας όλο το 2012 να στηρίξει με κάθε τρόπο την εταιρεία, ώστε να μη χάσουν τη δουλειά τους περισσότεροι των 200 μισθωτών (χωρίς να υπολογίζουμε τους συνεργάτες), εκείνος μάς απαντούσε σταθερά πως δεν διέθετε ίδιους οικονομικούς πόρους με τους οποίους θα μπορούσε να στηρίξει την εταιρεία και πως «ό,τι είχε και δεν είχε» το είχε βάλει στην εταιρεία!

- Σύμφωνα με τα ίδια πάλι δημοσιεύματα, ο (πρώην) εργοδότης μας διάγει πολυτελή βίο στη Βραζιλία (!) και ουδόλως δεν θυμίζει τον «συντετριμμένο» Α. Λυμπέρη των επιστολών με τις οποίες προσπαθούσε πριν ενάμιση χρόνο να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, ούτε κάποιον «πτωχευμένο».

Στην ιστορία αυτή, τα μόνα θύματα υπήρξαμε εμείς, οι εργαζόμενοι της εταιρείας. Αυτή η διαπίστωση, όμως, μας οπλίζει με ακόμη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα να διεκδικήσουμε αυτά που δικαιούμαστε!

 

Η Επιτροπή των (πρώην) εργαζόμενων/απολυθέντων από τις Εκδόσεις Λυμπέρη

 

1.2.14

Κέρδισαν τις πέντε πρώτες αγωγές κατά του Πέτρου Κωστόπουλου


αναδημοσίευση από Zoornalistas

«Την Τετάρτη 29/1, εκδικάστηκαν οι αγωγές πέντε εργαζομένων εναντίον του πρώην εργοδότη μας Πέτρου Κωστόπουλου για μη καταβολή δεδουλευμένων, αποζημιώσεων απολύσεων κι επιδομάτων αδείας.
Και το αποτέλεσμα ήταν συνολικά 33 μήνες φυλάκιση, ένοχος κατά συρροήν και κατ' εξακολούθηση, και 8.200 ευρώ πρόστιμο συνολικά για τις 5 υποθέσεις. Αν μη τι άλλο ήταν μια πρώτη νίκη των εργαζομένων εναντίον του Πέτρου Κωστόπουλου, και η πρώτη δικαστική του ήττα.
Μετά από 2 χρόνια τρέξιμο στην Ευελπίδων, αισθανθήκαμε δικαίωση. Σήμερα Παρασκευή 31/1 έχει οριστεί να γίνει και νέα παρόμοια δίκη, και από εβδομάδα ακολουθούν επίσης και άλλες. Έπεται συνέχεια λοιπόν.»


από zoornalistas

4.1.14

Μήνυση του Ανδρέα Κουρή κατά απολυμένων των καταστημάτων Metropolis






Για προσπάθεια ευθείας ποινικοποίησης του αγώνα τους κάνουν λόγο οι απολυμένοι εργαζόμενοι των Metropolis με αφορμή τη μήνυση που κατέθεσε εναντίον τους ο υπόδικος Ανδρέας Κουρής.



Η ανακοίνωση των εργαζομένων

Ο υπόδικος Ανδρέας Κουρής, αντιλαμβανόμενος ότι ο κλοιός στενεύει γύρω του, έπειτα από τον επίμονο αγώνα που δίνουμε στο δρόμο και στα δικαστήρια εδώ και δύο ολόκληρα χρόνια προκειμένου να μας καταβάλλει τους μισθούς και τις αποζημιώσεις μας που έχει καρπωθεί παράνομα, προχώρησε σε μήνυση εναντίον απολυμένων  των καταστημάτων Metropolis.
 
Με την άσκηση μήνυσης για συκοφαντική δυσφήμιση εναντίον μας, ο Ανδρέας Κουρής επιχειρεί  να ανατρέψει την εις βάρος του δικαστική απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών, έπειτα από αγωγή που είχαμε ασκήσει εναντίον του, η οποία μας έδωσε το δικαίωμα να προχωρήσουμε σε κατάσχεση των περιουσιακών του στοιχείων (μετοχές του σε άλλες εταιρείες, προσωπικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, ακίνητα κτλ) εκτός της εταιρείας Metropolis. Κι αυτό γιατί η συγκεκριμένη απόφαση, εκτός από τις αποζημιώσεις των απολυμένων, αναγνωρίζει και την ατομική ευθύνη που έχει ο Ανδρέας Κουρής ως νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας «Μετρόπολις ΑΕΕ».
 
Η μήνυση του υπόδικου Ανδρέα Κουρή -που συνελήφθη και προφυλακίστηκε τον περασμένο Απρίλιο κατηγορούμενος  σε βαθμό κακουργήματος για χρέη περίπου 1,4 εκατ. ευρώ της εταιρείας Metropolis, που αφορούσαν τη μη καταβολή ΦΠΑ και Φόρου Μισθωτών Υπηρεσιών- στρέφεται  αποκλειστικά κατά των 12 απολυμένων που πέτυχαν αυτή τη δικαστικό αποτέλεσμα και αφορά το περιεχόμενο (!) της αγωγής τους. Και, επιπλέον, κατά ενός απολυμένου, που κατέθεσε υπέρ μας στο συγκεκριμένο δικαστήριο.
 
Υπενθυμίζουμε ότι με την απόφαση 1149/2013, το Πρωτοδικείο Αθηνών έκρινε ότι η συμπεριφορά του Ανδρέα Κουρή «είναι αντίθετη προς τα χρηστά ήθη», καθώς «περιέπαιζε τους εργαζόμενους», ενώ «ο ίδιος απολαμβάνει κέρδη από διαφημίσεις και διοργανώσεις πολυδάπανων εκδηλώσεων μέσω της Mad TV A.E. της οποίας τυγχάνει διευθύνων σύμβουλος» και «εισέρρεαν στα ταμεία του μεγάλα χρηματικά ποσά, τα οποία καρπωνόταν και από τα οποία ουδέν διατέθηκε έστω σε ένδειξη καλής πίστης προς τους εργαζόμενους». «Εν μέσω της οικονομικής κρίσης η μη πληρωμή δεδουλευμένων αποδοχών (…) και η με οποιονδήποτε τρόπο με δόλο ματαίωση της δικαστικής τους επιδίωξης αποτελεί καταφανώς συμπεριφορά αντίθετη προς τα χρηστά ήθη και την αντίληψη του μέσου κοινωνικού ανθρώπου», έκρινε το δικαστήριο. «Στην προκειμένη περίπτωση κάμπτεται η αρχή της μη ευθύνης των διοικούντων ανώνυμη εταιρεία», κατέληγε η δικαστική απόφαση, αναγνωρίζοντας προσωπική ευθύνη στον επιχειρηματία Ανδρέα Κουρή.
 
Με την πολυσέλιδη μηνυτήρια αναφορά του,  στην οποία κυριαρχούν  πολλοί φαιδροί ισχυρισμοί και ατέλειωτες αράδες κλάψας σχετικά με το πόσο άτυχος, αδικημένος, και εξαπατημένος επιχειρηματίας είναι,  ο Ανδρέας Κουρής επιχειρεί όχι μόνο να αναστρέψει, δια της πλαγίας οδού, την αρνητική πρωτόδικη απόφαση εναντίον του, αλλά και να αμφισβητήσει τις αυτονόητες και αυταπόδεικτες αξιώσεις μας, δηλαδή, τους οφειλόμενους μισθούς και τις αποζημιώσεις που μας χρωστάει. Έτσι, ανάμεσα στις «αξιόποινες ενέργειες» και τα «ποινικώς κολαζόμενα αδικήματα» που επικαλείται ότι  τελέσαμε αναφέρει ότι εγείρουμε σε βάρος του υπέρογκες αξιώσεις, ισχυριζόμενοι ότι «δήθεν» οφείλει στον καθένα από εμάς  «διόλου ευκαταφρόνητα ποσά». Κι ακόμη ότι η εν λόγω αγωγή μας εναντίον του «βρίθει όχι μόνο αναληθειών, αλλά και -προφανώς σκόπιμων και ηθελημένων- αοριστιών και γενικοτήτων».  Αμφισβητώντας, μάλιστα, αυτό καθαυτό το δικαστήριο, υποστηρίζει ότι όλα αυτά τα κάναμε σε τέτοιο βαθμό «που ήταν παντελώς αδύνατον στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο να κρίνει και να αποφασίσει επί της ουσίας της ένδικης διαφοράς».
 
Στη μήνυσή του ο Ανδρέας Κουρής επικαλείται το γεγονός ότι η συγκεκριμένη δικαστική απόφαση εκδόθηκε ερήμην του. Παραλείποντας επιτηδευμένα  να αναφέρει ότι η απουσία τόσο του ίδιου όσο και των συνηγόρων του συντελέστηκε  με δική τους επιλογή και, κυρίως, ότι έχει «λάμψει» δια της απουσίας του απ’ όλα τα δικαστήρια που του έχουμε κάνει μέχρι σήμερα γράφοντας στα παλιά του τα παπούτσια όλες τις νομικές διαδικασίες που αφορούν τις εργατικές διαφορές. Όπως και ότι -παρά τους περί αντιθέτου ισχυρισμούς του- ποτέ δεν συναντήθηκε μαζί μας προκειμένου να καθίσουμε στο ίδιο τραπέζι, όσο ακόμη λειτουργούσαν τα τελευταία καταστήματα της επιχείρησης, προκειμένου να μας διατυπώσει το περιβόητο σχέδιο διάσωσης της εταιρείας το οποίο, όπως αποδείχθηκε, δεν υπήρξε ποτέ. Όπως και ότι, προκλητικά και χωρίς καμία δικαιολογία, ποτέ δεν πάτησε του πόδι του στις Επιθεωρήσεις Εργασίας όπου είχε κληθεί, έπειτα από τις σχετικές καταγγελίες που του είχαμε κάνει, λόγος για τον οποίο του έχουν επιβληθεί υψηλά πρόστιμα. Κι όπως ότι δεν καταδέχθηκε να έρθει στην τριμερή συνάντηση στην οποία είχε κληθεί στο υπουργείο Εργασίας, παρουσία του τότε υφυπουργού Νίκου Παναγιωτόπουλου.
 
Όμως, το αποκορύφωμα των ισχυρισμών του Ανδρέα Κουρή στη μηνυτήρια αναφορά του εναντίον των απολυμένων που κέρδισαν την προαναφερόμενη δικαστική απόφαση θα μπορούσε να προκαλέσει γέλια αν δεν είχε, ήδη, προκαλέσει τον πόνο και την ανέχεια στην ίδια μας τη ζωή. Όπως αναφέρει, μέλημά του ήταν ανέκαθεν n διατήρηση και όχι το κλείσιμο των καταστημάτων και συνακόλουθα η διατήρηση των θέσεων εργασίας για τους εργαζόμενους και σε καμία περίπτωση η καταπάτηση  των εργασιακών μας δικαιωμάτων. Κι ακόμη, ότι οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί μας  περί δήθεν περιπαιχτικής συμπεριφοράς από την πλευρά του έγιναν εντελώς εσφαλμένα δεκτοί από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο και ότι «ανάγονται στην κυριολεξία στη σφαίρα της φαντασίας»  μας!
 
Στη σφαίρα της φαντασίας μας, λοιπόν, ήταν και παραμένει ότι, πριν από 3 χρόνια που ο Ανδρέας Κουρής εξαγόρασε την αλυσίδα καταστημάτων Metropolis, επενδύοντας σε αυτή (στα πλαίσια μιας ανεκδιήγητης κίνησης για τα τότε επιχειρηματικά χρονικά), κατάφερε να κλείσει 13 καταστήματα, να βάλει την επιχείρηση στο άρθρο 99 και να απολύσει 180 εργαζόμενους. Όταν μας διαμήνυε, μέσω του νέου γενικού διευθυντή (πάντα προφορικώς και ατύπως και επιλεκτικά σε μεμονωμένους εργαζόμενους, προκειμένου να διατηρούνται οι «εσωτερικές» φημολογίες περί σωτηρίας της επιχείρησης), τη μια ότι θα μπει νέος επενδυτής στην επιχείρηση  και την άλλη ότι θα ανοίξει νέα μαγαζιά. Κι όλα αυτά, την ώρα που το ένα λουκέτο έμπαινε μετά το άλλο, την ώρα που αντί μισθών λαμβάναμε έναντι ή τίποτα, την ώρα που παγιοποιήθηκε η παύση των πληρωμών. Κι όταν, ακόμη και μετά την απόλυσή μας, ο Ανδρέας Κουρής εξακολουθούσε κι εξακολουθεί να μας περιπαίζει και να μας περιγελάει όταν  ισχυρίζεται ότι δεν έχει χρήματα να μας εξοφλήσει, την ώρα που μέσω των έτερων επιχειρηματικών του δραστηριοτήτων διοργανώνει πανάκριβες φιέστες διογκώνοντας την περιουσία του, πάντα πάνω στις πλάτες των  πρώην εργαζομένων του.
 
Και θα αφήσουμε επιμέρους τις άλλες γελοιότητες που αναφέρει όπως, για παράδειγμα, ότι  η εταιρεία προ εποχής Κουρή είχε αδυναμία να καταβάλει μισθοδοσία, κάτι που ουδέποτε συνέβη, ή ότι οι εργαζόμενοι στη διοίκηση της εταιρείας ήταν άνθρωποι του προηγούμενου ιδιοκτήτη της. Αυτοί είναι ισχυρισμοί που προσπαθούν αποκλειστικά να νομιμοποιήσουν την απληρωσιά που καθιέρωσε ο Ανδρέας Κουρής και να δικαιολογήσουν τις (ηθελημένα ή άθελα) αποτυχημένες επιλογές του σε ότι αφορά τα νέα στελέχη που προσέλαβε. Εμείς, άλλωστε, ποτέ δεν είχαμε μετοχές στα Metropolis και πάντα πιστεύαμε ότι για τα αφεντικά ήμασταν μόνο αναλώσιμα γρανάζια της μηχανής τους. Και ως εκ τούτου, δεν προσλάβαμε από… εταιρεία εξεύρεσης στελεχών ως νέο Γενικό Διευθυντή (που, εντελώς τυχαία καταθέτει και ως μάρτυρας εναντίον μας στη μήνυση του Κουρή) έναν άνθρωπο που είχε «μαύρα μεσάνυχτα» από δισκογραφία (για να το πούμε πιο απλά, άσχετο για τη συγκεκριμένη εταιρεία) με μηνιαίο μισθό ικανό για την αποζημίωση ενός και μόνο εργαζόμενου με δεκαετή προϋπηρεσία ή για την καταβολή των μηνιαίων μισθών δέκα εργαζομένων. Και, όπως τραγικά αποδείχθηκε, με μοναδικό know how την ελεγχόμενη πτώχευση εταιρειών.
 
Κρατάμε, όμως, το ότι ο Ανδρέας Κουρής, εκτός από τους 12 απολυμένους, μηνύει και έναν ακόμη από εμάς που παραβρέθηκε ως μάρτυρας στη συγκεκριμένη δίκη. Επιχειρώντας, έτσι, να ποινικοποιήσει και όσους τολμούν και θα τολμήσουν να μας υπερασπιστούν στα μελλοντικά δικαστήρια που θα πραγματοποιηθούν εναντίον του και που έρχονται σωρηδόν. Φτάνει δε στο σημείο να ισχυριστεί ότι παρακινήσαμε τον μάρτυρα που κατέθεσε υπέρ μας σε κατάθεση ψευδών γεγονότων «μετά πειθούς και φορτικότητας». Σημειώνουμε ότι ως μάρτυρες κατηγορίας στη μήνυση που καταθέτει εναντίον μας  φέρνει τρία στελέχη του ομίλου MAD. Και ότι μας μέμφεται επειδή απευθυνθήκαμε σε σωματεία και συνδικαλιστικές οργανώσεις.
 
Τέλος, είναι απαραίτητα να υπενθυμίσουμε ότι η δικαστική απόφαση που κερδίσαμε, στην αγωγή της οποίας ο Ανδρέας Κουρής στηρίζει τη μήνυσή του για συκοφαντική δυσφήμιση, ανοίγει το δρόμο της άμεσης ατομικής ευθύνης του κάθε επιχειρηματία που κρύβεται πίσω από μία (ή και περισσότερες) Α.Ε. ή ΕΠΕ, με τη δική του προσωπική περιουσία και ότι, με βάση αυτή, οι εργαζόμενοι σε κεφαλαιουχικές εταιρείες οι οποίες στερούνται περιουσίας θα μπορούν πλέον να στρέφονται απευθείας κατά της περιουσίας του επιχειρηματία που τις διοικεί. Συνεπώς, δεν αποτελεί νίκη μόνο για εμάς, αφού αφήνει  μια παρακαταθήκη για άλλους απλήρωτους - απολυμένους που βρίσκονται – ανάλογα με εμάς αντιμέτωποι με άρνηση πληρωμών από  τα πρώην αφεντικά τους που εξακολουθούν να αυγατίζουν εις βάρος τους την περιουσία τους.
 
Ανδρέα Κουρή, για τη μήνυσή σου εναντίον μας μπορούμε να σου μιλήσουμε με τη γλώσσα του λαού μας: «μας χρώσταγαν το γάιδαρο, μας πήραν και το βόδι», θα έλεγε. Εμείς, Ανδρέα Κουρή, που την επιτυχία σου ως επιχειρηματίας τη στηρίζεις στις «άκρες» που έχεις και που σου δίνουν την πεποίθηση ότι μπορείς να μας τσαλαπατάς, δεν θα στο πούμε έτσι. Θα στο πούμε αλλιώς - κι αυτό να το βάλεις καλά, σαν τρυπάνι μες το μυαλό σου: ΚΑΙ ΓΔΑΡΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΔΑΡΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ. Ξέχνα το!
 
Ανδρέα Κουρή, ο χρόνος, πλέον, μετράει, αντίστροφα για σένα. Η μήνυσή σου μας δείχνει ότι, μετά από δυο χρόνια αγώνα που έχουμε δώσει στο δρόμο και στα δικαστήρια, κάνεις μια απεγνωσμένη προσπάθεια για να περισώσεις όσα καρπώθηκες από τον ιδρώτα μας.
 
Υποσχόμαστε ότι θα συνεχίσουμε να παλεύουμε μέχρι την πλήρη δικαίωση των αιτημάτων μας που αφορούν  την καταβολή των χρωστούμενων μισθών και των αποζημιώσεών μας.
 
Αποφασισμένοι να αντισταθούμε στην εργοδοτική ασυδοσία, απέναντι σε όσους νομιμοποιούν την κοινωνική βαρβαρότητα, καλούμε σε συσπείρωση γύρω από τον αγώνα μας -και σε κάθε εργατικό αγώνα που βρίσκεται σε εξέλιξη- τα σωματεία, τις συνελεύσεις γειτονιάς και τις εργατικές συλλογικότητες, τις αυτοοργανωμένες  συλλογικότητες των ανέργων και όσους και όσες αντιλαμβάνονται ότι επιβάλλεται να ορθωθεί ένα ισχυρό ανάχωμα απέναντι στις απόπειρες ποινικοποίησης των εργατικών αγώνων.

Καλούμε σε συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω από το Πταισματοδικείο Αθηνών (Κ. Λουκάρεως  14) την Τετάρτη 8 Ιανουαρίου στις  9:00 π.μ.

Απολυμένοι/ες καταστημάτων Metropolis
 
 
 

9.12.13

Ανακοίνωση εργαζομένων της ΙΜΑΚΟ

αναδημοσίευση από pressarismenos.blogspot

Ανακοίνωση των εργαζομένων της ΙΜΑΚΟ με αφορμή την απάντηση - δημοσίευση του εκδότη στο site του: "Προσπαθώ να σταθώ στα πόδια μου και με κανιβαλίζουν"

Ο κ. Κωστόπουλος ισχυρίστηκε το περασμένο Σάββατο ότι «η μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων δεν στράφηκε εναντίον του εκτιμώντας την επαγγελματική του συμπεριφορά». Επειδή η αλήθεια είναι ότι η ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ των εργαζομένων ΔΕΝ έχει στραφεί εναντίον του, τόσο με αγωγές όσο και... ... με ποινικές διώξεις, οι εργαζόμενοι πρέπει να δώσουμε το «παρών» την Τρίτη, 10/12/2013, στο Δικαστήριο, ακόμη και αν ο κ. Κωστόπουλος επιλέξει και πάλι «απαξιώνοντας» τα Δικαστήρια, να κάνει την πρωινή του εκπομπή στο Mega Mou και να μην είναι παρών.

Σε ό, τι αφορά και τους άλλους «επαγγελματίες» που πτώχευσαν άλλες εκδοτικές εταιρείες (όπως ενδεικτικά οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΛΥΜΠΕΡΗ), οι συνάδελφοί μας που βρίσκονται στην ίδια ΑΘΛΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ θα μας συμπαρασταθούν και εμείς σε αυτούς στον δικό τους Γολγοθά που ξεκινά τώρα, γιατί και ψυχή έχουμε και δικαιώματα αλλά και ήθος!
Ως προς δε την υπαλληλική του ιδιότητα, καλούμε τον κ. Κωστόπουλο που διαψεύδει τις καταγγελίες μας, να μας επιδείξει τη σύμβαση εργασίας του αλλά και της συζύγου του για να διαπιστώσουμε με ποιον «μισθό» προσπαθεί «να σταθεί στα πόδια του..». Και αν δεν θέλει ο κ. Κωστόπουλος, θα μπορούσε να μας λύσει αυτή την απορία το MEGA;

Ως προς δε την προσωπική περιουσία του που διέθεσε για την ΙΜΑΚΟ, να πούμε μόνο προς το παρόν πώς ό, τι και αν διέθεσε, το διέθεσε για να μην εκκρεμούν σε βάρος του διώξεις για κακουργήματα αλλά μόνο για πλημμελήματα… και όλα αυτά όταν εμείς ακόμη αναζητούμε τα 5,5 εκατομμύρια απαιτήσεων που η ΙΜΑΚΟ είχε από τρίτους τον Ιούνιο του 2012 και εξαφανίστηκαν μέσα σε τρεις μήνες…
Επειδή έχετε κ. Κωστόπουλε την δυνατότητα να μας ικανοποιήσετε, ικανοποιήστε μας αντί να διαδίδετε ψευδώς ότι δήθεν εμείς μπλοκάρουμε την πώληση των περιουσιακών στοιχείων της ΙΜΑΚΟ!
ΑΙΣΧΟΣ….


Και ποιος είναι αυτός ο επιχειρηματίας που θέλει να αγοράσει και δεν μπορεί; Μήπως ο ίδιος που υπερθεμάτισε για τον σταθμό Nitro με 20.000,00 ευρώ ενώ η αρχική αξία του σταθμού ήταν 3 εκατομμύρια και τελικά μάλιστα δεν τον πήρε «γιατί δεν πλήρωσε τον φόρο»;
Δηλαδή αυτός που πήρε και τον σταθμό Sfera έναντι τιμήματος που δεν ξέρουμε αν καταβλήθηκε στο ταμείο της ΙΜΑΚΟ, γιατί πάντως εμείς δεν πληρωθήκαμε;
Η μήπως ο επιχειρηματίας που έκανε παράνομο redirect στο yupi και σε μία νύκτα κυκλοφόρησε το yupiiχωρίς κανείς να προστατεύσει αυτό το σήμα;
Κύριε Κωστόπουλε, η γνώση (και όχι η άγνοια) είναι αυτή που μας κάνει να πιστεύουμε στην δικαιοσύνη και πως αργά ή γρήγορα θα κληθείτε να αναλάβετε τις ευθύνες σας.
Και δεν έχουμε κανένα σκοπό να σας εκβιάσουμε ψυχολογικά.
Εμείς ό, τι δικαιούμαστε το διεκδικούμε με την δικαστική οδό σε αντίθεση με εσάς.
Να σας θυμίσουμε τον Ιούνιο του 2012, οπότε τις παραμονές του Δικαστηρίου όλη η οικογένειά σας έπαιρνε έναν προς έναν εμάς μήπως και μας «πείσετε» να αποσυρθούμε από την δικαστική μας διεκδίκηση;; Μήπως αυτό ήταν ψυχολογικός εκβιασμός μας;;


ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΙΜΑΚΟ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΞΑΝΑ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 10 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ.



από http://pressarismenos.blogspot.com/

1.12.13

Ανακοίνωση των απλήρωτων εργαζομένων της IMAKO


"H εταιρεία ΙΜΑΚΟ κηρύχθηκε σε πτώχευση με αίτηση των εργαζομένων της και όχι με αίτηση του κ. Πέτρου Κωστόπουλου.

Ο κ. Κωστόπουλος καμία διάθεση είχε να πτωχεύσει η εταιρεία του. Μολονότι με περισσό θράσος εμφανίστηκε στα media στις αρχές του 2012 και ομολόγησε ότι ήδη από τις αρχές του 2011 ήξερε ότι η εταιρεία οδηγείται στην πτώχευση, ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΠΕ σε εμάς τους υπαλλήλους του. Αντίθετα, ΜΑΣ επέβαλε ξανά και ξανά μειώσεις μισθών, ζητώντας ΑΠΌ ΕΜΑΣ θυσίες και τον Οκτώβριο του έτους 2011 σταμάτησε οριστικά να.. 
μας πληρώνει.

ΣΕ ΕΜΑΣ ΠΟΥ ΑΣΚΗΣΑΜΕ το δικαίωμά μας σε επίσχεση της εργασίας μας όχι απλά δεν μας κατέβαλε τις αποδοχές μας αλλά μας εξύβριζε με τα χειρότερα λόγια.
Όταν μάλιστα κάποιοι από εμάς στα μέσα Φεβρουαρίου 2012 δηλώσαμε ότι θα υποβάλουμε αίτηση πτώχευσης της εταιρείας και επειδή ακριβώς ο ίδιος δεν το επιθυμούσε ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΜΕ ΤΕΧΝΑΣΜΑΤΑ «ατυχώς» να μας αποτρέψει.
Η πλειονότητα από εμάς απολύθηκε όχι επειδή ο κ. Κωστόπουλος μας σκέφτηκε αλλά γιατί το ζητήσαμε εμείς οι ίδιοι, βλέποντας αφενός ότι δεν θα λαμβάναμε ποτέ ξανά αποδοχές για την απασχόλησή μας, αφετέρου για να μην αυξάνεται το χρέος της εταιρείας έναντι του ΙΚΑ, το οποίο και θα ικανοποιείτο συμμέτρως με εμάς στα πλαίσια της πτώχευσης.
Ο κ. Κωστόπουλος χρωστάει σε όλους εμάς τους εργαζομένους του περίπου 2,5 εκατομμύρια ευρώ.

 
Σχεδόν όλοι έχουμε ζητήσει την ποινική του δίωξη και είναι ακόμη εκκρεμής η αγωγή μας και κατά του ιδίου.
Και ενώ εμείς αγωνιζόμαστε για να πάρουμε αυτά που δικαιούμαστε, τους μισθούς μας και τις αποζημιώσεις μας, ο κ. Κωστόπουλος ζει ζωή χαρισάμενη. Συνεχίζει και διαμένει στην βίλα του στην Φιλοθέη την οποία δήθεν τάχα αναγκάστηκε να πουλήσει στην EUROBANK !!! για να πληρώσει δήθεν τάχα τις οφειλές του στο Δημόσιο και στο IKA! Συνεχίζει να κάνει πολυδάπανες διακοπές σε σουίτες στην Πάτμο, στην Ιταλία και να μένει βέβαια και στην βίλα του στην Μύκονο, την οποία επίσης φέρεται να έχει πουλήσει στην EUROBANK για να καλύψει τα χρέη του!! Τα παιδιά του εξακολουθούν να πηγαίνουν σε ιδιωτικά σχολεία και camp όταν τα δικά μας παιδιά δεν έχουν να φάνε!!


Ο Π. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΤΩΧΟΣ
Αφήνει έναν «φίλο» του κτηματομεσίτη που γνώρισε στο γυμναστήριο και που του δάνεισε 70.000,00 ευρώ να τον πτωχεύει στα Δικαστήρια του Πειραιά και δεν πηγαίνει να υπερασπιστεί τον εαυτό του! ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ;; Και αναγκαζόμαστε εμείς με νέα έξοδα να προσφεύγουμε στην δικαιοσύνη για να φωνάξουμε το οφθαλμοφανές: ότι ο κ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΤΩΧΟΣ!
Μέχρι και την τελευταία στιγμή τον στηρίζαμε! Περιμέναμε , όπως μας είχε υποσχεθεί ο ίδιος να πουλήσει μερικούς τίτλους της ΙΜΑΚΟ για να μας πληρώσει! Και βέβαια τους «πούλησε» όλους! Αλλά ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΠΗΡΑΜΕ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ. Το μόνο που μας κατέβαλε ήταν το επίδομα Χριστουγέννων 2011 και το επίδομα Πάσχα 2012 από τον φόβο της αυτόφωρης σύλληψης.


ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ
ΩΣ ΕΔΩ
ΝΑ ΑΠΟΝΕΜΗΘΕΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
ΟΛΟΙ ΝΕΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ 10 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

ΟΙ ΑΠΛΗΡΩΤΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΙΜΑΚΟ"

26.10.13

“Δουλέψτε JUMBO – δουλέψτε τζάμπα”

 

 
Το κείμενο μοιράστηκε κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας έξω από το JUMBO:

Η νέα Jumbo-βιτρίνα φούλαρε: Με μπλούζες, παντελόνια και ζακέτες για παιδιά και εφήβους, σχολικά είδη και τζάμπα εργαζόμενους, έτοιμους να σε εξυπηρετήσουν, μόλις με 200 ευρώ το μήνα!
Τρέξε να προλάβεις! Ο θαυμαστός κόσμος των JUMBO σε περιμένει! Έχει τις χειρότερες συνθήκες εργασίας, εκδικητικές απολύσεις και ωράρια που παραβιάζονται προκλητικά και αυθαίρετα από τους εργοδότες.

Τρέξε τώρα στα JUMBO! Για να προλάβεις 70% εκπτώσεις στους…μισθούς, την ίδια ώρα που η εταιρεία παρουσιάζει ρεκόρ τζίρου, ξεπερνώντας τα 500 εκατ. ευρώ, στην ετήσια χρήση Ιούνιος 2012 – Ιούνιος 2013.
Τρέξε στα JUMBO! Για να τραγουδήσεις χαρούμενος στους εργαζόμενους “δουλέψτε JUMBO – δουλέψτε τζάμπα”. Γιατί είναι αλήθεια ότι -αν είσαι τυχερός και πιάσεις δουλειά στο θαυμαστό βασίλειο των παιχνιδιών- με τα JUMBO να ζήσεις, δεν μπορείς ούτε ώρα.
Γιατί η εταιρεία πρότεινε στους εργαζόμενους της να δουλεύουν με συμβάσεις 4ωρης απασχόλησης, οι οποίες φυσικά και παραβιάζονται, με μισθό 200 ευρώ, που δεν φτάνει στους εργαζόμενους ούτε για να αγοράσουν μαρκαδόρους για τα παιδιά τους.
Αν λοιπόν το παιδί σου ξεκινά το νηπιαγωγείο, το Δημοτικό ή το Γυμνάσιο κι εσύ τρέχεις να του πάρεις όλα τα σχολικά, τρέξε στο θαυμαστό κόσμο…
Ή μήπως να το ξανασκεφτείς; Μήπως να ψάξουμε μαζί τι κρύβεται πίσω από το θαυμαστό κόσμο της εταιρείας;
Αν είσαι άνεργος γονιός και θες να πάει το παιδί σου στο σχολείο με τα σχολικά του είδη, μάλλον δεν συναντάς την συμπάθεια ή την ανοχή της εταιρείας. Γιατί λίγες μέρες πριν, η “αγαπημένη εταιρεία για μικρούς και μεγάλους” έστειλε στο δικαστήριο έναν άνεργο πατέρα από το Βόλο για 12 ευρώ. Φαίνεται τελικά, πως στο ”παιχνίδι” του κέρδους δεν χωράνε συναισθηματισμοί.
Θυμάσαι το τελευταίο διαφημιστικό μήνυμα τη εταιρείας, που προσπαθεί να προσελκύσει το καταναλωτικό κοινό δείχνοντας τον ήρωα Jumbo να “εκτελεί” τις υψηλές τιμές των απαραίτητων για τους μαθητές προϊόντων και να “απελευθερώνει” τους “αλυσοδεμένους” γονείς; Ο ήρωας της εταιρείας ήταν “ο Jumbo, ο τιμωρός των υψηλών τιμών”.
Όμως στην πραγματική ζωή, έξω από τις κάμερες και το μάρκετινγκ, ο Jumbo όχι μόνο δεν έσπασε την…αλυσίδα που έσερνε μαζί του ο άνεργος πατέρας στο Βόλο μαζί με μια λίστα σχολικών ειδών, στην οποία αδυνατούσε να ανταποκριθεί οικονομικά, αλλά αντίθετα του πέρασε χειροπέδες για κλοπή μαρκαδόρων αξίας 12 ευρώ.
Ε ΡΕ, DJANGO ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΧΡΕΙΑΖEΤΑΙ!
Κέρδη στα ύψη, εργαζόμενοι στο σκλαβοπάζαρο, γονείς στο δικαστήριο.
Αφελή επιχειρηματία, ο DJANGO, ο κινηματογραφικός ήρωας που γελοιοποιείς στη διαφήμιση σου, δεν είναι δικός σου ήρωας. Είναι δικός μας. Γιατί έγινε σύμβολο της αξιοπρέπειας των δούλων. Γιατί, από άκρη σε άκρη στον κόσμο, όποιος τον είδε, κατάλαβε ότι έγινε σύμβολο της απελευθέρωσης των φτωχών από τα βασανιστήρια, τα δικαστήρια και τα σκλαβοπάζαρα που τους έσερναν κάτι τύποι σαν εσένα.
Σ” ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΡΤΥ ΔΕΝ ΧΩΡΑΜΕ ΟΛΟΙ! Στους καιρούς της κρίσης, το δίλημμα έχει γίνει πια ξεκάθαρο: Ή εμείς και η αξιοπρέπειά μας, ή αυτοί και τα ατέλειωτα κέρδη τους.
ΜΙΛΑ! ΔΡΑΣΕ! ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ!

2.8.13

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ, ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΣΚΑΪ

Οι Δημοσιογράφοι της Τηλεόρασης, του Ραδιοφώνου και του Internet του ΣΚΑΪ δηλώνουμε την αντίθεσή μας στις νέες απολύσεις που ανακοίνωσε η διοίκηση του Ομίλου. Στο Ραδιόφωνο απολύθηκαν 10 δημοσιογράφοι από το μισθολόγιο, ενώ παράλληλα δεν ανανεώθηκαν οι συμβάσεις σε 2 δημοσιογράφους οι οποίοι εργάζονταν με μπλοκάκι για περισσότερα από 5 χρόνια, οπότε απομακρύνθηκαν χωρίς αποζημίωση και δεν έχουν ούτε δικαίωμα υπαγωγής στο Ταμείο Ανεργίας. Στην Τηλεόραση καταγράφηκαν 3 απολύσεις. Αξίζει να επισημανθεί ότι στους 15 απολυμένους του Ομίλου, υπάρχουν 3 απολυμένες μητέρες μονογονεϊκής οικογένειας, ένας απολυμένος παντρεμένος με παιδιά -όπου η σύζυγός του έχασε επίσης πρόσφατα τη δουλειά της από το κλείσιμο της ΕΡΤ- ενώ για 10 εξ αυτών ο όμιλος θα καταβάλλει μισθούς μέχρι το τέλος του 2013 σύμφωνα με την ατομική σύμβαση που είχαν υπογράψει! Δηλαδή η διοίκηση αποφάσισε ότι θα ήταν καλύτερο να πληρώνει εργαζόμενους που δεν θα δουλεύουν στην επιχείρηση! Έτσι, για άλλη μία φορά επαληθεύτηκε και φέτος με τον χειρότερο τρόπο το ανεπίσημο μότο του σταθμού «Και Υπογράφεις Και Απολύεσαι», στέλνοντας στην ανεργία μία σειρά απαραίτητων συναδέλφων για τη παραγωγή του δημοσιογραφικού προϊόντος, ενώ παράλληλα ο χαρακτήρας του σταθμού κινδυνεύει όσο ποτέ. Είναι η τρίτη χρονιά που η Διοίκηση του Ομίλου, ενώ έχει αποσπάσει εκβιαστικά από τους εργαζόμενους την υπογραφή τους για μειώσεις οι οποίες συνολικά κυμαίνονται μεταξύ 30 και 35%, προχωρά σε απολύσεις αθετώντας την υπόσχεσή της και εκμεταλλευόμενη τη θέση της. Το αποτέλεσμα είναι οι εργαζόμενοι του ΣΚΑΪ στο μεγαλύτερο ποσοστό τους να προσιδιάζουν με σκλάβους οι οποίοι δεν έχουν οικονομικά κίνητρα και δεν πληρώνονται για την εργασία που προσφέρουν, καθώς οι πύλες των δύο μέσων (τηλεόρασης και ραδιοφώνου) είναι ορθάνοιχτες για να μεταφέρονται οι συντάκτες από το ραδιόφωνο προς την τηλεόραση και τούμπαλιν, να στήνονται μπροστά στις κάμερες ή στα μικρόφωνα και των δύο Μέσων ασχέτως από το ποιο από τα δύο τους πληρώνει, γεμίζοντας το ενημερωτικό πρόγραμμα του σταθμού, το οποίο φυσικά χαρακτηρίζεται από τη διοίκηση ως «φτηνό». Και ενώ οι εργαζόμενοι και στο ένα Μέσο και στο άλλο μειώνονται συνεχώς, το ενημερωτικό πρόγραμμα αυξάνεται. Ήδη στην τηλεόραση έχει φτάσει τις 12,5 ώρες, συμπληρώνοντας τα κενά των παραθύρων στις εκπομπές όλο με τους ίδιους και τους ίδιους. Όμως η διοίκηση αδιαφορεί για το γεγονός ότι σε όλα τα σημεία της ενημερωτικής παραγωγής ο σταθμός είναι υποστελεχωμένος με αποτέλεσμα ένα εξοντωτικό ωράριο λάστιχο που σχεδόν καθημερινά φτάνει και ξεπερνά το δωδεκάωρο. Και ο παραλογισμός δεν σταματά στο ωράριο του δωδεκαώρου, καθώς το λογιστήριο του ΣΚΑΪ θεωρεί ότι όλοι εργαζόμαστε οκτώ ώρες την ημέρα. Γι’ αυτό και όποτε κάνουμε στάσεις εργασίας διαιρεί το ημερομίσθιό μας δια οκτώ και κάνει την ανάλογη κράτηση, αφαιρώντας μάλιστα το σύνολο των ωρών της στάσης, ασχέτως αν εκείνες τις ώρες ο δημοσιογράφος εργαζόταν ή ήταν στο σπίτι του. Σε όλα αυτά λοιπόν λέμε «ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!» Συνέπεια όλων των παραπάνω, η κοινή Συνέλευσης των εργαζομένων στον ΣΚΑΪ στο Ραδιόφωνο, την Τηλεόραση και τοInternet, απαιτεί τα εξής:

- Επαναπρόσληψη των συναδέλφων που το επιθυμούν και ακύρωση των αντικοινωνικών απολύσεων που οδηγούν συναδέλφους με παιδιά σε αδιέξοδο, καθώς δεν έχουν κανένα εργαζόμενο στο νοικοκυριό τους.

- Πραγματική δέσμευση για πάγωμα των απολύσεων.
Η διοίκηση να σταματήσει να κρύβεται και να έρθει σε άμεση επαφή με το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ για να αποκαλύψει τις προθέσεις της όσον αφορά τον χαρακτήρα του σταθμού, αλλά και την τήρηση των εργασιακών υποχρεώσεών της (ωράριο, τυφλές περικοπές στις στάσεις εργασίας κλπ)

- Επαναπρόσληψη του εκλεγμένου εργασιακού εκπροσώπου των συντακτών του Ραδιοφώνου.

Παράλληλα δηλώνουμε προς τη διοίκηση ότι δεν θα δεχθούμε άλλο να προσβάλει την επαγγελματική μας υπόσταση και ατομική μας αξιοπρέπεια, όπου ακόμα και στην ύστατη στιγμή τα διευθυντικά στελέχη του σταθμού προτίμησαν να κρυφτούν πίσω από τον αρχιλογιστή, χωρίς να δώσουν ούτε καν μία εξήγηση για τους λόγους απόλυσης των δημοσιογράφων. Δηλώνουμε επίσης ότι θα σταματήσουμε να εργαζόμαστε πέρα του οκταώρου (κάτι που άλλωστε το λογιστήριο της εταιρίας θεωρεί ότι ισχύει) και παράλληλα θα αντιταχθούμε στους εκβιασμούς για παρουσία και στα δύο Μέσα του Ομίλου χωρίς επιπλέον πληρωμή. Τέλος θεωρούμε ότι είναι ένδειξη έναρξης σεβασμού προς τους εργαζόμενους, να υπάρξει κάποιου είδους παρουσίαση-ενημέρωση από την πλευρά της διοίκησης και του νέου διευθυντή ειδήσεων, των προθέσεών τους όσον αφορά το προφίλ του σταθμού, αναστρέφοντας έτσι την κακή εικόνα που δημιούργησε η έναρξη της θητείας του, με το μπαράζ των απολύσεων.


απο e-tetRadio.gr

27.6.13

Απολυμένοι στα Metropolis: Διαδήλωση έξω από τα MAD VIDEO AWARDS στο φρούριο του TAE KWON DO





Δεκάδες εργαζόμενοι με την στήριξη σωματείων, εργατικών συνελεύσεων, συνελεύσεων γειτονιών, φορέων και αλληλέγγυων συγκεντρωθήκαμε και διαδηλώσαμε έξω από την φιέστα του Ανδρέα Κουρή, τα MAD VIDEO AWARDS, που πραγματοποιήθηκε στο TAE KWON DO.

Με μεγάλα πανό, πολλά συνθήματα, ενημερωτικά κείμενα και χιλιάδες τρικάκια παραμείναμε μπροστά στην κεντρική είσοδο για το κοινό για περισσότερο από δύο ώρες διαπιστώνοντας ότι, σε σχέση με την περσινή μας διαδήλωση, ο προαύλιος χώρος του κλειστού σταδίου είχε μετατραπεί σε φρούριο. Όπως ήταν εμφανές, ο Ανδρέας Κουρής είχε δώσει ρητές εντολές στους συντελεστές της διοργάνωσης, προκειμένου η διαδήλωση μας να μείνει μακριά από τον κόσμο, να μην ακουστεί και να μείνει αόρατη.




Υπερβολικά μεγάλος αριθμός σεκιουριτάδων βρισκόταν τοποθετημένος μπροστά στην είσοδο και περιμετρικά ολόκληρου του γηπέδου. Η ίδια η πύλη εισόδου είχε μετακινηθεί προς τη θάλασσα, μακριά από την υπαίθρια κεντρική σκηνή και την πασαρέλα όπου παρέλασαν για τις κάμερες τα κάθε λογής μοντέλα, ενώ ο αριθμός και η διάταξη σε σχήμα λαβύρινθου των μεταλλικών εμποδίων και των κάγκελων παρέπεμπαν σε οχυρωματικά έργα. Από το σκηνικό δεν έλειψαν τα ΜΑΤ και οι λοιπές αστυνομικές δυνάμεις που ο Ανδρέας Κουρής κάλεσε να τον προστατέψουν, έτσι ώστε να δημιουργήσει κλίμα εντυπώσεων. Ταυτόχρονα, ο Ανδρέας Κουρής προσπάθησε και φέτος να μας εξαφανίσει με την εκκωφαντική μουσική από τα ηχεία που είχε στραμμένα προς το μέρος μας.

Η παρέμβασή μας, που προστίθεται στις μακροχρόνιες κινητοποιήσεις μας, προκειμένου να λάβουμε τους χρωστούμενους μισθούς και τις αποζημιώσεις μας, ολοκληρώθηκε μετά την προσέλευση των θεατών, οπότε και αποχωρήσαμε συντεταγμένα.


Η προσπάθεια του Ανδρέα Κουρή να απομονώσει τη φωνή μας μαζί με το δίκιο μας, προκειμένου να μη γίνει γνωστό ότι χτίζει την περιουσία του ληστεύοντας μισθούς και αποζημιώσεις των εργαζόμενων που απασχολεί στις επιχειρήσεις του, έπεσε στο κενό. Όσο κι αν προσπαθεί, η αλήθεια και η ασυδοσία δεν κρύβονται.
 


 Τη δύναμη και την επιμονή την αντλούμε μέσα από τους ίδιους τους αγώνες.
Δίνουμε ραντεβού στην  επόμενη μάχη που έρχεται.

*θα ακολουθήσουν περισσότερες φωτογραφίες και βίντεο.
 

 
από Εργαζόμενοι/Απολυμένοι στα Metropolis 
 
 

 

Απλήρωτοι εργαζόμενοι στην 4π (National Geographic)


Αγαπητοί συνάδελφοι,

Είμαστε εργαζόμενοι της 4π Ειδικές Εκδόσεις ΑΕ, η οποία εξέδιδε τα περιοδικά RAM και HiTECH και τις έντυπες εκδόσεις του National Geographic στην ελληνική γλώσσα. Είμαστε απλήρωτοι επί σειρά μηνών, όπως απλήρωτοι παραμένουν δεκάδες εξωτερικοί συνεργάτες. Ο εργοδότης μας, μαζί με τον Εκδότη και τον Διευθυντή του National Geographic, έχουν μετακομίσει σε άλλη εταιρεία (ΣΕΛΕΝΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕ των αδελφών Φιλιππάκη) όπου συνεχίζουν την εκδοτική τους δραστηριότητα. Στις 11 Ιουνίου τους απευθύναμε ενυπόγραφη ανοιχτή επιστολή, με κοινοποίηση στη National Geographic Community USA, στην Ευρωπαϊκή και Διεθνή Ένωση Δημοσιογράφων (EFJ & IFJ), καθώς και στις δημοσιογραφικές Ενώσεις ΕΣΠΗΤ και ΕΣΗΕΑ.

[συνημμένη θα βρείτε την επιστολή μας στα ελληνικά και στα αγγλικά]

Το βράδυ της ίδιας μέρας, ώρα Ελλάδας, ο Δ/νων Σύμβουλος της 4π, Θ. Σπίνουλας, απάντησε στους απλήρωτους εργαζόμενους της 4π, με δισέλιδο γράμμα και με το χαρακτηριστικό τίτλο 4pi Epilogue. Το απηύθυνε προς εμάς και προς όσους είχε κοινοποιηθεί η δική μας αρχική επιστολή (National Geographic, IFJ, EFJ). Παραδέχεται ότι η 4π χρωστάει χρήματα σε πολύ κόσμο, περιγράφει την οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα και την πτωτική πορεία των εκδόσεων. Αξίζει όμως να σταθούμε στο γεγονός ότι αναφέρεται στην 4π ως ήδη χρεοκοπημένη εταιρεία, καθώς και στις παραγράφους 6 και 7, όπου αναφέρει τα εξής:

«6. Τον Οκτώβριο του 2012, και ενώ το χρέος προς τους εργαζόμενους ήταν μισθοί αρκετών μηνών, η εταιρεία τούς πρόσφερε ένα «πακέτο» (υπογραφή συμφωνητικού) σύμφωνα με το οποίο θα αποχωρούσαν από την εταιρεία και θα έπαιρναν όλους τους χρωστούμενους μισθούς συν το 20% της αποζημίωσης. Το ποσό θα το κάλυπτε άλλη μεγάλη και υγιής επιχείρηση η οποία θα απέδιδε τα χρωστούμενα από μελλοντικές πωλήσεις. Από τους 63 περίπου εργαζόμενους της 4π, οι 42 δέχτηκαν να υπογράψουν ή να φύγουν από την εταιρεία με άλλο τρόπο (παρέχονται λεπτομέρειες εάν ζητηθούν), ενώ 21 επέλεξαν τη δικαστική διαμάχη, διεκδικώντας όλο το χρωστούμενο ποσό. Η 4π προσέφερε επανειλημμένως σε αυτούς τους 21 την επιλογή να πάρουν τα χρωστούμενα από τρίτους (να μεταφερθούν σε αυτούς τα δικαιώματα από μελλοντικές πωλήσεις) χωρίς να χάσουν κανένα από τα δικαιώματά τους. Την πρώτη βδομάδα του Ιουνίου υποτίθεται ότι θα υπέγραφαν τη συγκεκριμένη «μεταφορά δικαιωμάτων» προς αυτούς, ωστόσο οι 15 από τους 21 επέλεξαν να γράψουν την επιστολή που λάβατε.

7. Η συμφωνία του National Geographic με την 4π έληξε στις 30 Νοεμβρίου. Από την 1η Δεκεμβρίου η εταιρεία Σελένα Εκδοτική ΑΕ απέκτησε τα δικαιώματα για την έκδοση του περιοδικού, βιβλίων και παρελκομένων. Η Σελένα Εκδοτική ΑΕ δεν σχετίζεται στο παραμικρό με την 4π ούτε ως εταιρεία ούτε ως ΔΣ. Με βάση τις ανάγκες της, η Σελένα προσέλαβε 15 άτομα από την 4π. Ο Θεόδωρος Σπίνουλας, συνιδιοκτήτης της 4π, εργάζεται επίσης στη Σελένα ως σύμβουλος. Δεν είναι ούτε μέτοχος ούτε μέλος του ΔΣ».

[ολόκληρη η επιστολή του στα αγγλικά επισυνάπτεται]

Στους ισχυρισμούς του Θ.Σπίνουλα απαντήσαμε με την παρακάτω επιστολή, με κοινοποίηση σε National Geographic, IFJ, EFJ, η οποία έμεινε αναπάντητη.

«Αθήνα 12/6/2013

Αγαπητέ κύριε Σπίνουλα,

Το να περιγράφει κάποιος μέρος των γεγονότων, κρύβοντας τα υπόλοιπα πίσω από γενικότητες, πείθει ενίοτε. Θα θέλαμε λοιπόν να εστιάσουμε στα ακόλουθα:

1. Η 4π Ειδικές Εκδόσεις ΑΕ λειτουργεί κανονικά ως εταιρεία και δεν έχει χρεοκοπήσει, τουλάχιστον όχι μέχρι τις 11 Ιουνίου 2013. Από το Δεκέμβριο του 2012 η 4π Ειδικές Εκδόσεις ΑΕ έκανε δύο φορές αίτηση για Ειδική Εκκαθάριση στα αρμόδια δικαστήρια. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις η αίτησή της απορρίφθηκε. Αιτήθηκε τρίτη φορά πτώχευση ή Ειδική Εκκαθάριση στις 27 Μαρτίου 2013. Η απόφαση δεν έχει ακόμα εκδοθεί. Σύμφωνα με τα παραπάνω είμαστε ακόμα εργαζόμενοι της 4π Ειδικές Εκδόσεις ΑΕ, απλήρωτοι για μήνες και με την ιατροφαρμακευτική μας περίθαλψη να κινδυνεύει να διακοπεί.

2. Τα οικονομικά «πακέτα» (συμφωνίες) που αναφέρετε στην απάντησή σας αφορούσαν 51 εργαζόμενους. Οι υπόλοιποι μισθωτοί είτε είχαν απολυθεί είτε είχαν ήδη παραιτηθεί. Υπέγραψαν 30 εργαζόμενοι. Από αυτούς, στους 15 είχατε ήδη εξασφαλίσει εργασία στη Σελένα Εκδοτική ΑΕ.

3. Καθώς η αίτηση για πτώχευση ή Ειδική Εκκαθάριση εκκρεμεί, εν αναμονή της απόφασης, όλα τα «οικονομικά πακέτα» προς τους εργαζόμενους της 4π, ακόμα και οι συμφωνίες που έχουν υπογραφεί, δεν αντιπροσωπεύουν τίποτα στην πράξη. Το όφελος από αυτές τις συμφωνίες δεν ξεπερνά και δεν αναμένεται να ξεπεράσει το 1/40 από το σύνολο των οφειλών προς τον καθένα από τους εργαζόμενους στην 4π Ειδικές Εκδόσεις ΑΕ. Επιπλέον, η υπογραφή ενός οποιουδήποτε τέτοιου συμφωνητικού από όσα προτάθηκαν από την εταιρεία ισοδυναμούσε με παραδοχή εκ μέρους μας ότι είχαμε εισπράξει από την εταιρεία το σύνολο των οφειλών της προς εμάς και όχι μόνο το (πραγματικό) 1/40 του συνόλου της οφειλής.

Εμείς, οι απλήρωτοι εργαζόμενοι της 4π, έχουμε λάβει 28.000 ευρώ έναντι 300.000 ευρώ που μας έχουν επιδικάσει τα δικαστήρια. Η αποζημίωση, σε περίπτωση λύσης της σύμβασης, δεν συμπεριλαμβάνεται στο προαναφερθέν ποσό.

Με εκτίμηση»

[η επιστολή στα αγγλικά επισυνάπτεται]

Σας ευχαριστούμε για τη συμπαράσταση.

Η ομάδα μας στο facebook https://www.facebook.com/groups/157363024443737/

* Τα επισυναπτόμενα: ΕΔΩ , ΕΔΩ , ΕΔΩ και ΕΔΩ .

από Enimerosi24