4.4.16

Και εκεί που μας χρωστάγανε...


Το θαύμα έγινε! Από την απόλυτη φτωχοποίηση,... ανοίγει κατάστημα στη Μύκονο το ζεύγος Λυμπέρη (το χούι πεθαίνει τελευταίο!). Σύμφωνα με την εφημερίδα Πρώτο Θέμα, το κατάστημα, που θα πουλάει "δημιουργίες της κ. Έλενας Μακρή-Λυμπέρη", κόστισε 100.000 ευρώ ''αέρα'' συν 6.000 ευρώ ενοίκιο το μήνα!

Είναι τουλάχιστον σκάνδαλο αυτή η επιχειρηματική κίνηση, αν και υπάρχει βέβαια ο νόμος που προστατεύει όλους τους "πτωχευμένους" επιχειρηματίες, που με μια απόφαση πτώχευσης κλείνουν τις εταιρείες τους και κρατούν τα "αποθέματα" που έχουν συσσωρεύσει από τη δουλειά των εργαζομένων τους, τους οποίους αφήνουν στο δρόμο απλήρωτους (στην περίπτωσή μας με 4,5 μήνες απλήρωτα δεδουλευμένα) και χωρίς αποζημίωση. Και επειδή αυτοί οι "καπεταναίοι" φροντίζουν να μην έχουν κανένα περιουσιακό στοιχείο στο όνομά τους, αδιαφορούν και για τα τεράστια χρέη που αφήνουν στα ασφαλιστικά μας ταμεία, το δημόσιο, τους προμηθευτές και τους εξωτερικούς συνεργάτες.

Δεν θα είχαμε κανένα θέμα με τον επιχειρηματικό οίστρο τους, αν είχαν φροντίσει να φερθούν ως όφειλαν στους εργαζομένους τους.

Ευχόμαστε οι υπάλληλοι του νέου καταστήματος στη Μύκονο να μη γευτούν και αυτοί το "αρχοντιλίκι" του ζεύγους Λυμπέρη.



Επιτροπή πρώην εργαζομένων Εκδόσεων Λυμπέρη

ΥΓ. Υπάρχουμε ακόμα και συνεχίζουμε τον αγώνα για τη δικαίωσή μας!

24.3.16

Η ανακοίνωση των εργαζομένων του "Επενδυτή"

Δικαίωση, με δικαστική απόφαση-σταθμό για όλους τους εργαζόμενους: Νόμιμη η επίσχεση, υπόχρεοι έναντι των εργαζομένων όχι μόνο η εταιρεία DBAS, αλλά και τα φυσικά πρόσωπα που τη διοικούσαν (οικογένειες Σκαναβή και Μπενέκου) με την προσωπική τους περιουσία!

Με μια σπάνια στα δικαστικά χρονικά απόφαση, η οποία έχει εμβληματική σημασία για όλους τους εργαζόμενους που πέφτουν θύματα εργοδοτών κρυμμένων πίσω από την εταιρική «ασυλία» τους ως φυσικά πρόσωπα, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών δικαίωσε πανηγυρικά εμάς, τους απλήρωτους εργαζόμενους του «Επενδυτή», που βρισκόμαστε σε επίσχεση από τον Ιανουάριο του 2014.

Το δικαστήριο, με την υπ’ αριθμόν 664/2016 απόφασή του, έκανε δεκτή στο σύνολό της την αγωγή που ασκήσαμε 42 εν επισχέσει εργαζόμενοι του «Επενδυτή» (δημοσιογράφοι και τεχνικοί), με την υποστήριξη των δικηγόρων των συνδικαλιστικών μας ενώσεων (Απόστολος Τσαλαπάτης- ΕΣΗΕΑ και Γιάννης Σκορδιαλός- ΕΣΠΗΤ), με την οποία διεκδικούσαμε μισθούς υπερημερίας που αντιστοιχούν στην περίοδο της επίσχεσης, μέχρι και την κατάθεση της αγωγής. Σημειώνεται ότι οι εργαζόμενοι του «Επενδυτή» έχουμε ήδη δικαιωθεί δικαστικά και για τα δεδουλευμένα 5-8 μηνών που μας οφείλει η εταιρεία DBAS (των Σκαναβή – Μπενέκου), μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2013.

Συγκεκριμένα, με την απόφασή του, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθήνας:

Αναγνωρίζει την υποχρέωση όλων των εναγομένων, δηλαδή τόσο της DBAS, όσο και των φυσικών προσώπων που τη διοικούσαν (δηλαδή των Ευαγγελίας Κοπάτου, συζύγου του Δ. Μπενέκου, Αλέξη Σκαναβή και Ελισάβετ Χατζηνικολή, συζύγου Σκαναβή), «ευθυνομένων εις ολόκληρον», να καταβάλουν τους μισθούς υπερημερίας στους εργαζόμενους.

Αναγνωρίζει ως απολύτως νόμιμη την επίσχεση εργασίας που άσκησαν οι εργαζόμενοι του «Επενδυτή», και απορρίπτει την ένσταση καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος επίσχεσης που είχε καταθέσει η πλευρά της εργοδοσίας. Η απόφαση του δικαστηρίου αναφέρει χαρακτηριστικά ότι οι εργαζόμενοι «πριν ασκήσουν το δικαίωμα επίσχεσης εξάντλησαν τα όρια υπομονής τους».

Απορρίπτει ως «αβάσιμους τους ισχυρισμούς της εργοδοσίας περί λύσης της σχέσης εργασίας με οικειοθελή αποχώρηση των εργαζομένων», καθιστώντας έτσι ανυπόστατα, ψευδή και επί της ουσίας πλαστογραφημένα τα έγγραφα οικειοθελούς αποχώρησης που κατέθεσε η εργοδοσία έξι μήνες μετά την έναρξη της επίσχεσης στον ΟΑΕΔ και στα ασφαλιστικά μας ταμεία (Ιούλιο 2014). Γεγονός που επιτρέπει τόσο στην αρμόδια κρατική αρχή όσο και στα Ταμεία μας να προβούν σε περαιτέρω νομικά μέτρα για τις παράνομες ενέργειες της εργοδοσίας.

Κάνει δεκτή την έκθεση πραγματογνωμοσύνης που κατέθεσαν οι δικηγόροι των εργαζομένων, σύμφωνα με την οποία οι εταιρείες ΗΜΕΠΕΤ (που εκδίδει τον ημερήσιο «Ελεύθερο Τύπο»), SABD (που εκδίδει τον Τύπο της Κυριακής) και DBAS (που εξέδιδε τον «Επενδυτή» από τον Απρίλιο του 2012) «αποτελούν στην πραγματικότητα όμιλο επιχειρήσεων υπό κοινό μετοχικό έλεγχο και διοίκηση».

Το δικαστήριο αποδέχεται το βασικό εύρημα της πραγματογνωμοσύνης, ότι οι ιδιοκτήτες των εταιρειών επιβάρυναν την DBAS που εξέδιδε τον «Επενδυτή» με αγορά δεκαετούς ομολογιακού δανείου ύψους 1.900.000 που εξέδωσε η ΗΜΕΠΕΤ (ημερήσιος Ε.Τ.), ενώ ομολογίες 2,6 εκατ. φόρτωσαν στην τρίτη εταιρεία τους, τη SABD (Τύπος της Κυριακής). Μάλιστα, το δικαστήριο απορρίπτει τους ισχυρισμούς της εργοδοτικής πλευράς ότι τάχα το ομολογιακό δεν επιβάρυνε τη DBAS, επειδή όπως ισχυρίστηκαν εξοφλήθηκε ολοσχερώς πριν τη λήξη του σε τρεις δόσεις μεταξύ 26/9/2013 και 19/9/2014, με βάση παραστατικά που κατέθεσαν.

Το δικαστήριο, αντιλαμβανόμενο τις λογιστικές αλχημείες των εργοδοτών, λέει ευθέως ότι οι εργοδότες «δεν δίδουν καμιά απάντηση στο ερώτημα για ποιο λόγο, παρά την σχετικά άμεση εξόφληση και όχι σε βάθος δεκαετίας, όπως ήταν η πρόβλεψη κατά τη σύναψη του επιδίκου δεκαετούς διαρκείας ομολογιακού δανείου, δεν ικανοποιήθηκαν έστω και εν μέρει οι ήδη ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις των εναγόντων – εργαζομένων (...), ειδικά κατά την καταβολή ποσού ύψους 375.000 ευρώ την 26-9-2013, όπως οι ίδιοι εναγόμενοι ισχυρίζονται».

Απορρίπτει ως κατ’ ουσία αβάσιμο τον ισχυρισμό της εργοδοσίας ότι οι εργαζόμενοι έχουν ευθύνη για την αναστολή της κυκλοφορίας του Επενδυτή, από τον Δεκέμβριο του 2013, δήθεν λόγω της απεργιακής τους κινητοποίησης για καταβολή δεδουλευμένων 5-8 μηνών.

Το δικαστήριο έκανε δεκτά τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισαν οι δικηγόροι των εργαζομένων, μεταξύ άλλων ηλεκτρονική αλληλογραφία, δημόσιες δηλώσεις και επιστολές στον τύπο των Μπενέκου- Σκαναβή, από τα οποία αποκαλύπτεται η – πασίγνωστη στους εργαζόμενους- πολύμηνη διαμάχη των δύο μετόχων η οποία οδήγησε στην αναστολή της έκδοσης και στην πλήρη αδρανοποίηση της εταιρείας.

Απορρίπτει «πρωτίστως ως απαράδεκτο» το αίτημα της εργοδοτικής πλευράς να υποχρεωθούν οι εργαζόμενοι να προσκομίσουν τα εκκαθαριστικά της εφορίας για το έτος 2014, για να αποδειχθεί αν κάποιοι από τους εργαζομένους είχαν εισοδήματα από άλλη εργασία! Το δικαστήριο απορρίπτει αυτού του είδους τους πονηρούς συμψηφισμούς και υποχρεώνει τόσο την DBAS, όσο και τα φυσικά πρόσωπα που ασκούσαν τη διοίκησή της (Σκαναβής και σύζυγοι Σκαναβή και Μπενέκου), που «ευθύνονται εις ολόκληρον, έκαστος εξ αυτών», να καταβάλουν τους μισθούς υπερημερίας (της επίσχεσης) για το διάστημα Ιανουαρίου- Σεπτεμβρίου 2014.

Αξιοσημείωτο είναι, επίσης, ότι το δικαστήριο απορρίπτει και τον ισχυρισμό μιας από τους εναγόμενους (σύζυγος Σκαναβή) περί έλλειψης παθητικής νομιμοποίησής της βάσει του ν. 3016/2002, τονίζοντας ότι ο σχετικός νόμος αφορά μόνο εισηγμένες στο ΧΑ ανώνυμες εταιρείες.

Τέλος, το δικαστήριο κηρύσσει την απόφαση προσωρινά εκτελεστή ως προς την εταιρεία DBAS, πράγμα που έχει ζωτική σημασία και για την ασφαλιστική κάλυψη των εργαζομένων για την περίοδο της επίσχεσης.

Τα πρακτικά οφέλη της απόφασης αυτής, που είναι το πρώτο αποφασιστικό βήμα για πλήρη δικαίωση, είναι προφανή. Όταν τελεσιδικήσει- και θα εξαντλήσουμε κάθε μέσο για να διασφαλιστεί αυτό-, οι εργοδότες και οι αχυράνθρωποί τους θα κληθούν να πληρώσουν ακόμη και με την προσωπική τους περιουσία, και δεν θα μπορούν να κρυφτούν πίσω από το «κουφάρι» της DBAS, την οποία φρόντισαν να απογυμνώσουν από κάθε περιουσιακή αξία.

Κι όταν μιλάμε για προσωπική περιουσία, εννοούμε κάθε κινητό ή ακίνητο περιουσιακό στοιχείο, περιλαμβανομένων των μετοχών τους στις άλλες εταιρείες. Φυσικά, με ανάλογο τρόπο θα διεκδικήσουμε και τις οφειλές για τον υπόλοιπο χρόνο της επίσχεσης μέχρι σήμερα, καθώς και τις αποζημιώσεις μας.

Θεωρήσαμε υποχρέωσή μας να αναφερθούμε διεξοδικά στο περιεχόμενο της δικαστικής απόφασης, που είναι αποτέλεσμα της επίμονης διεκδίκησης των αυτονόητων με τις απεργίες, με την επίσχεση και με όλες τις νομικές ενέργειες, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν με τη συνεχή στήριξη των συνδικαλιστικών μας ενώσεων και με την εις βάθος δουλειά των δικηγόρων τους, Απ. Τσαλαπάτη και Γ. Σκορδιαλού.

Είναι μια απόφαση σημαντική για όλο τον κλάδο των ΜΜΕ, όπου η απλήρωτη εργασία και η προκλητική ασυλία των εργοδοτών έχει γίνει θλιβερός κανόνας. Είναι, επίσης, σημαντική για όλη τη μισθωτή εργασία και τα συνδικάτα της, που εδώ και πέντε χρόνια αντιμετωπίζουν γενικευμένη «στάση πληρωμών» από τους εργοδότες.

Θεωρούμε χρήσιμο και αναγκαίο οι συνδικαλιστικές ενώσεις να μελετήσουν, να διαδώσουν και να αξιοποιήσουν αυτή την απόφαση με κάθε πρόσφορο μέσο. Θεωρούμε εξίσου αναγκαίο να την μελετήσουν και αξιοποιήσουν και οι αρμόδιες κρατικές αρχές. Γιατί η απόφαση αποδεικνύει ότι ο απεγκλωβισμός του εργατικού δικαίου από την κατάσταση εμφράγματος που επικρατεί στη Δικαιοσύνη, με τους εργαζόμενους να περιμένουν δεκαετία και πλέον μέχρι να τελεσιδικήσουν οι διεκδικήσεις τους και τους εργοδότες να επιπλέουν στο τέλμα της ιδιότυπης αρνησιδικίας, αποτελεί όρο ώστε να πάψει η εργατική δικαιοσύνη να γίνεται αθέλητα «χορηγός» της ζούγκλας που έχουν διαμορφώσει στην αγορά εργασίας η κρίση και η μεθοδευμένη απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων.

Οι εν επισχέσει εργαζόμενοι του «Επενδυτή»


Υ.Γ. Το πλήρες κείμενο της απόφασης θα είναι στη διάθεση όποιου ενδιαφέρεται τις προσεχείς μέρες.


από ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΓΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ «ΕΠΕΝΔΥΤΗ»

Eκδόθηκε η υπ’ αρ. 664/2016 Από­φαση του Μονο­με­λούς Πρωτοδικείου Αθη­νών, η οποία δικαιώ­νει πανη­γυ­ρικά τους εν επι­σχέ­σει εργα­ζο­μέ­νους της εφη­με­ρί­δας «ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ».
Το Δικα­στή­ριο επε­δί­κασε σε αυτούς το σύνολο των μισθών υπε­ρη­με­ρίας, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας ως νόμιμη την επί­σχεσή τους από τις αρχές Ιανουα­ρίου 2014, απορ­ρί­πτο­ντας τους ισχυ­ρι­σμούς της εργο­δο­τι­κής πλευ­ράς περί δήθεν «οικειο­θε­λούς απο­χω­ρή­σεώς τους».
Υπενθυμίζουμε την κατά­φωρα παρά­νομη συμπε­ρι­φορά της εργο­δο­σίας της εται­ρείας DBAS ένα­ντι των εργα­ζο­μέ­νων της εφημ. «Επεν­δυ­τής», οι οποίοι ενώ βρί­σκο­νταν σε επί­σχεση εργα­σίας από την αρχή του 2014 και παρ’ ότι είχαν εξα­ντλή­σει κάθε περι­θώ­ριο καλής θέλη­σης για να διευ­κο­λυν­θεί η επα­νέκ­δοση της εφη­με­ρί­δας, η εται­ρεία απέ­στειλε στα Ταμεία και στον ΟΑΕΔ ψευ­δείς αναγ­γε­λίες περί «οικειο­θε­λούς απο­χώ­ρη­σης» των εργα­ζο­μέ­νων.
Περαιτέρω, η σχε­τική δικα­στική από­φαση ανα­γνώ­ρισε ως υπό­χρε­ους να κατα­βά­λουν τα επι­δι­κα­ζό­μενα ποσά, όχι μόνο την εκδο­τική εται­ρεία, αλλά και τα φυσικά πρό­σωπα, που τη διοι­κού­σαν και τα οποία με τις παρά­νο­μες πρά­ξεις τους οδή­γη­σαν την εφη­με­ρίδα σε ανα­στολή έκδο­σης και παύση κυκλο­φο­ρίας.
Σημειωτέον δε, ότι το Δικα­στή­ριο κήρυξε την ως άνω Από­φασή του προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή, γεγο­νός, που γεννά στους ενα­γο­μέ­νους υπο­χρέ­ωση να κατα­βά­λουν άμεσα στους εργα­ζο­μέ­νους τις απαι­τή­σεις τους.
Η ΕΣΠΗΤ, παρούσα στο δικα­στικό αγώνα των συνα­δέλ­φων από την πρώτη στιγμή, χαι­ρε­τί­ζει τη θετική δικα­στική από­φαση και δηλώ­νει για άλλη μια φορά και προς κάθε κατεύ­θυνση την πάγια αντί­δρασή της ενά­ντια σε κάθε πρα­κτική εργο­δο­τι­κής αυθαι­ρε­σίες που επι­χει­ρεί την κατα­πά­τηση των εργα­σια­κών δικαιω­μά­των των εργα­ζο­μέ­νων συναδέλφων.

από ΕΣΠΗΤ

13.6.15

ΕΚΔΙΚΑΣΤΗΚΕ Η ΑΓΩΓΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ "ALPHA EDITIONS"

 
 
Μετά από τόσες αναβολές, την Τρίτη 9/6/2015 εκδικάστηκε επιτέλους η αγωγή μας κατά της "ALPHA EDITIONS Α.Ε.", των Θεοχάρη Φιλιππόπουλου και Δημήτρη Κοντομηνά, ως διάδοχης εταιρείας της "ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΛΥΜΠΕΡΗ Α.Ε." του Αντώνη Λυμπέρη, που κηρύχθηκε σε πτώχευση.

Χωρίς βέβαια ούτε και αυτή τη φορά να λείψουν οι εκπλήξεις. 
Είχαν δοθεί μέχρι τώρα όλων των ειδών οι αναβολές προκειμένου να μην εκδικαστεί η υπόθεση (μέχρι και τηλεφώνημα για βόμβα λίγο πριν την εκδίκασή της έτυχε την προηγούμενη φορά!).
Αυτή τη φορά παραλίγο να έχουμε την καταπληκτική τύχη, παρότι είχαμε το νούμερο 2 εξ αναβολής στο πινάκιο με 33 συνολικά υποθέσεις, να κινδυνεύσουμε για ακόμα μια φορά να μην προλάβει να εκδικαστεί η αγωγή μας. Και αυτό γιατί ο πρόεδρος του δικαστηρίου ανακοίνωσε ότι οι εκδικαζόμενες υποθέσεις θα χωριστούν σε μονές και ζυγές, ανάλογα με το νούμερο τους στο πινάκιο, και  θα εκδικάζονταν πρώτα όλες οι μονές και μετά θα άλλαζε η έδρα και θα εκδικάζονταν από άλλη πρόεδρο οι ζυγές.
 
Ευτυχώς παρόλα αυτά τα πρωτοφανή, και μετά από διαμαρτυρία των δικηγόρων μας για την καθυστέρηση, η αγωγή μας κατά της "ALPHA EDITIONS" εκδικάστηκε.

Κατά την ακροαματική διαδικασία, οι δικηγόροι μας κ. Δημήτρης Περπατάρης και Γιάννης Σκορδιαλός παρουσίασαν πολύ πειστικά και τεκμηριωμένα τα στοιχεία της υπόθεσης, αντικρούοντας τους ισχυρισμούς των αντιδίκων.
Επίσης πολύ σημαντική και ουσιαστική ήταν η κατάθεση υπέρ μας του προέδρου της ΕΣΠΗΤ κ. Θέμη Μπερεδήμα.

Τώρα απομένει η έκδοση της απόφασης του δικαστηρίου, η οποία θεωρούμε ότι θα είναι θετική για μας.

Έχουμε και πείσμα και αντοχή μα πάνω απ'ολα δίκιο.

Καλή δύναμη!


16.5.15

Το Δικα­στή­ριο απέρ­ριψε την Έφεση του Α. Λυμπέρη και επι­κύ­ρωσε την πρω­τό­δικη Απόφαση.


ΑΠΟΡΡΙΦΘΗΚΕ Η ΕΦΕΣΗ ΤΟΥ Α. ΛΥΜΠΕΡΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΜΕ ΠΟΙΝΗ ΦΥΛΑΚΙΣΗΣ

Συνεδρίασε τη Δευ­τέρα 4 Μαΐου 2015 το Η’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθη­νών, προ­κει­μέ­νου να δικά­σει την Έφεση του Αντω­νίου Λυμπέρη, νόμιμου εκπρο­σώ­που της εται­ρείας «ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΛΥΜΠΕΡΗ ΑΕ» κατά της πρω­τό­δι­κης από­φα­σης, που του επέ­βαλε ποινή φυλά­κι­σης 25 μηνών και χρη­μα­τική ποινή άνω των 17.000 € λόγω μη κατα­βο­λής Δώρου Χριστουγέννων για το έτος 2012, κατό­πιν σχε­τι­κής καταγ­γε­λίας στην Επι­θε­ώ­ρηση Εργα­σίας 25 πρώην εργα­ζο­μέ­νων στη συγκε­κρι­μένη εκδο­τική επι­χεί­ρηση. 
 
Το Δικα­στή­ριο απέρ­ριψε την Έφεση και επι­κύ­ρωσε την πρω­τό­δικη Απόφαση.

Σημειώνουμε, ότι η δικα­στική δια­μάχη συνε­χί­ζε­ται τόσο ως προς τη διεκ­δί­κηση των εργα­τι­κών απαι­τή­σεων των εργα­ζο­μέ­νων, αφού στις 9 Ιου­νίου εκδι­κά­ζε­ται η υπό­θεση, που εμπλέ­κει και την «ALPHA EDITIONS» ως διά­δοχο σχήμα της «ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΛΥΜΠΕΡΗ ΑΕ» και συνε­πώς οφει­λέ­τιδα των πρώην εργα­ζο­μέ­νων στην τελευ­ταία, όσο και ως προς τον ποι­νικό κολα­σμό του εκδότη, Αντώνη Λυμπέρη, αφού στις 22 Ιου­νίου εκδι­κά­ζε­ται σε πρώτο βαθμό έτερη καταγ­γε­λία πρώην εργα­ζο­μέ­νων για μη κατα­βολή δεδου­λευ­μέ­νων, που αφορά σε άλλο χρο­νικό διάστημα.


από ΕΣΠΗΤ

25.2.15

Έχει ο καιρός γυρίσματα....


Η γνωστή «κόντρα» με την Ελένη Μενεγάκη, που πήρε και νομικές διαστάσεις, έφερε πάλι στο προσκήνιο της δημοσιότητας την πρώην εργοδότριά μας Έλενα Μακρή-Λυμπέρη. Η τελευταία, χωρίς ίχνος ντροπής, εμφανίζεται δημόσια και κρίνει πρόσωπα και πράγματα του χώρου του έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου και των ΜΜΕ, ως εκδότρια –πλέον– του περιοδικού Hello!, τη στιγμή που η ίδια και ο σύζυγός της, ως εργοδοσία του πρώην Ομίλου Λυμπέρη, συνεχίζουν να οφείλουν πολλά εκατομμύρια ευρώ στους 200 περίπου εργαζομένους του Ομίλου που πέταξαν στο δρόμο εδώ και δυόμισι περίπου χρόνια, αλλά και στα ασφαλιστικά ταμεία και το δημόσιο. Τα… ξεκατινιάσματα ενός κόσμου που, ούτως ή άλλως, ήταν έτη φωτός μακριά από τις ανάγκες και τις αγωνίες των απλών εργαζομένων, μας αφήνουν παγερά αδιάφορους, αλλά δεν είναι δυνατόν να μην ενοχλούμαστε από το θράσος κάποιων ανθρώπων που έχουν πολύ, μα πάρα πολύ… λερωμένη τη φωλιά τους να εμφανίζονται και ως τιμητές των τεκταινομένων στα ΜΜΕ! Είναι οι ίδιοι που δεν είχαν την ευαισθησία να καταβάλουν ούτε ένα (1) ευρώ για τα δεδουλευμένα και τις αποζημιώσεις των ανθρώπων που τόσα χρόνια με συνέπεια δούλευαν στα έντυπά τους, τα ίδια αυτά έντυπα που συνεχίζουν να εκδίδονται σήμερα από άλλη εταιρεία, στην οποία μεταφέρθηκαν κάτω από τουλάχιστον ύποπτες μεθοδεύσεις – για τις οποίες πολύ σύντομα η δικαιοσύνη θα κρίνει.

 

ΥΓ. Σε μια ακραία εκδήλωση χαμαιλεοντισμού, η Έλενα Μακρή-Λυμπέρη, ως εκδότρια του Hello!, προβάλλει μέσα από τις σελίδες του περιοδικού πρόσωπα της νυν κυβέρνησης –και υπερασπίζεται αυτή της την επιλογή στην ιστοσελίδα της elenasdiary, όταν τις παραμονές των εκλογών του Μαΐου 2012 η τότε εργοδοσία του Ομίλου Λυμπέρη μάς καλούσε (σε συνελεύσεις του προσωπικού), για το… καλό μας, να ψηφίσουμε μόνο «ευρωπαϊκά (βλ. μνημονιακά) κόμματα», αλλιώς… πολύ μεγάλα δεινά θα εύρισκαν τη «χώρα» (εννοούσαν φυσικά ότι δεν θα προλάβαιναν να ολοκληρώσουν την «τράμπα» των τίτλων που εξέδιδε τότε η εταιρεία). Αυτό και μόνο αρκεί για να κατανοήσει κανείς το ήθος των ατόμων…

 

25.02.2015

 

Πρώην εργαζόμενοι των Εκδόσεων Λυμπέρη

24.2.15

Eργαζόμενοι/Aπολυμένοι στα Metropolis: Από την πτώχευση της εταιρείας Metropolis μέχρι τη Eurovision - ένας επιχειρηματικός δρόμος


Μετά από 30 ολόκληρα χρόνια λειτουργίας, τα καταστήματα Metropolis έσβησαν και τυπικά από το χάρτη με το λουκέτο που μπήκε στο τελευταίο κατάστημα κουφάρι που λειτουργούσε στην οδό Σταδίου. Την ίδια ώρα που η εταιρεία επιδιώκει και τυπικά την πτώχευση, την ίδια στιγμή που ο… πτωχός επιχειρηματίας Ανδρέας Κουρής ετοιμάζεται να ξαναγεμίσει τα ταμεία του από τη διοργάνωση της Eurovision που του ξαναχαρίζει η ΝΕΡΙΤ και καθώς ο ίδιος περνά το χρόνο του κάνοντας καταδύσεις και διασκεδάζοντας σε μυστικά πάρτι όπου οι εργαζόμενοι είναι ντυμένοι σκλάβοι!

Μέσα σε 4 χρόνια από τότε που εξαγόρασε την άλλοτε κραταιά αλυσίδα καταστημάτων Metropolis, ο Ανδρέας Κουρής έκανε το ακατόρθωτο βάζοντας λουκέτο σε 13 καταστήματα που απασχολούσαν 220 εργαζόμενους. Σε όλο αυτό το διάστημα κατάφερε να συσσωρεύσει τεράστια χρέη προς όλες τις κατευθύνσεις και προς εμάς τους απολυμένους.

Έχοντας… οικογενειακή επιχειρηματική εμπειρία από την ευνοϊκή νομοθεσία για την πτώχευση επιχειρήσεων ως μεθόδου για την διά παντός αποφυγή αποπληρωμής των οφειλών των επιχειρήσεων που χρωστούν σε πιστωτές και προμηθευτές, έκανε αίτηση ένταξης στο περιβόητο «άρθρο 99» του πτωχευτικού κώδικα τον Απρίλιο του 2011, ενώ είχε προλάβει να μεταβιβάσει το σήμα της Metropolis στο MAD Κύπρου. Έτσι, έμεινε υπό την ομπρέλα προστασίας του «άρθρου 99», επί 2 ολόκληρα χρόνια μη έχοντας σχέδιο εξυγίανσης όπως απαιτεί η σχετική νομοθεσία, αλλά εξασφαλίζοντας παράλληλα προστασία από τους πιστωτές κάτι που, άλλωστε, ήταν το μόνο που τον ενδιέφερε. Και παρόλο που τον Οκτώβρη του 2013 ο αρμόδιος διαμεσολαβητής έβγαλε αρνητική γνωμάτευση για την εισαγωγή της εταιρείας στο άρθρο 99, καθώς το χρέος της εταιρείας (υποχρεώσεις προς τρίτους) ήταν 22,4 εκ. ευρώ και οι ζημιές 4,9 εκ. ευρώ. (Και εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι περισσότερα οικονομικά στοιχεία της εταιρείας δεν υπάρχουν καθότι δεν έχει δημοσιεύσει ισολογισμούς για τις 2 τελευταίες διαχειριστικές περιόδους 2012 και 2013).

Και, παρόλο που ο αρμόδιος μεσολαβητής είχε καταθέσει αρνητική γνωμοδότηση και το πέρας της συνδιαλλαγής για την ένταξη της εταιρείας στο «άρθρο 99», ο Ανδρέας Κουρής, φοβούμενος την υπέρ των απολυμένων
δικαστική απόφαση που τους δίνει τη δυνατότητα κατάσχεσης προσωπικών περιουσιακών του στοιχείων, προχώρησε με δόλο στην αλλαγή της σύνθεσης του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας Metropolis από το οποίο ο ίδιος αποσύρθηκε.

Το λουκέτο στο τελευταίο κατάστημα στην εμπορικά νεκρή οδό Σταδίου πριν από περίπου 15 μέρες μόνο τυχαίο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, αφού αύριο Τετάρτη 25/2 εκδικάζεται στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών αίτηση περί κήρυξης σε πτώχευση της εταιρείας Metropolis από εταιρεία προμηθευτή-πιστωτή που κατατέθηκε στις 17/12/2014.



Από την πτώχευση στη Eurovision!

Εντούτοις, αδιαφορώντας για την τήρηση των προσχημάτων, με τη βεβαιότητα της προστασίας που χρήζει όλα αυτά τα χρόνια από υψηλά ιστάμενους παράγοντες της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας και χωρίς την παραμικρή τσίπα ο επιχειρηματίας Ανδρέας Κουρής θα βρεθεί την αμέσως επόμενη μέρα από τη μια αίθουσα στην άλλη. Και, συγκεκριμένα, από τη δικαστική αίθουσα της Ευελπίδων που θα βρεθεί (δια των εκπροσώπων του) για να πτωχεύσει τα Metropolis την Τετάρτη 25/2 και θα βγει με τον τίτλο του «πτωχού οφειλέτη» (όπως ορίζει ο Πτωχευτικός Κώδικας) θα βρεθεί την επομένη (26/2) στο Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής ως μεγαλοεπιχειρηματίας επενδυτής στην εκδήλωση για την ελληνική συμμετοχή στη EUROVISION 2015 που θα πραγματοποιηθεί στις 4 Μαρτίου. Τόσο απλά και με τόση ξεδιαντροπιά, περιπαίζοντας τις δικαστικές και τις πολιτικές αρχές σε μια μικρή χώρα που, κατά τα λοιπά, όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας.

Αλλά για ποια ξεδιαντροπιά ακριβώς μιλάμε; Τα πρόσφατα γεγονότα σε ότι αφορά τη χλιδάτη ζωή του επιχειρηματία Ανδρέα Κουρή αποδεικνύουν ότι στην πραγματικότητα μιλάμε για την ξεδιαντροπιά των αφεντικών. Για τους εργοδότες που μπορούν να χρωστούν επί χρόνια στους εργαζόμενους πάνω στον ιδρώτα των οποίων έστησαν επιχειρήσεις και τις αφαίμαξαν, προκειμένου να σπαταλούν αυτό τον βρώμικο πλούτο που κατέχουν συνεχίζοντας ατάραχοι την προκλητική ζωή τους.
Γιατί, ο επιχειρηματίας Ανδρέας Κουρής μπορεί να χρωστά σε εμάς τους απολυμένους/ες των καταστημάτων Metropolis περισσότερα από 600 χιλιάδες ευρώ (με ότι σημαίνει αυτό για τη ζωή μας), αλλά, παράλληλα, εκείνος μπορεί να συνεχίζει ατάραχος το πανάκριβο σπορ των οργανωμένων καταδύσεων σχεδόν μια φορά κάθε εβδομάδα και να αγοράζει ακόμη και καταδυτικό ρολογάκι (μόλις 510 ευρώ) που να
μεταδίδει χωρίς κανέναν ενδοιασμό (για ποιο λόγο άλλωστε;) τις καταδυτικές του επιδόσεις στο Διαδίκτυο.

Κι επειδή καλοπέραση χωρίς διασκέδαση δεν υφίσταται, μπορεί να συμμετέχει και σε
μυστικά πάρτι με άφθονη σαμπάνια όπου οι σερβιτόροι είναι ντυμένοι σκλάβοι και με την παρουσία γυμνών χορευτριών εισαγόμενων από το εξωτερικό. Όπως αυτό που διοργάνωσε ο αφανής συνεταίρος του στο MAD, ο γιός της Μαριάννας Λάτση, Πάρης Κασιδόκωστας.

Απέναντι στην εργοδοτική ασυδοσία και την ακολασία των αφεντικών και των πραιτόρων τους δεν θα γίνουμε σκλάβοι, ούτε γυμνές χορεύτριες. Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε με ψηλά το κεφάλι και μέχρι την πλήρη δικαίωσή μας.


Συνέλευση Απολυμένων από τα καταστήματα Metropolis




από Eργαζόμενοι/Aπολυμένοι στα Metropolis